பேசவேண்டிய பேசாப்பொருள்: 'றீச்சா' உணவுத்திருவிழாவும் ஈழத்தமிழ்ச் சமூகத்தின் சித்தாந்த வறட்சியும்!
போராட்டக் களத்தில் உலகிற்குப் பாடம் சொன்ன ஈழத்தமிழ்ச் சமூகம், இன்று மூலதனச் சந்தையின் (Capitalist Market) எளிய இரையாக மாறிக் கொண்டிருப்பது ஆகப்பெரும் வரலாற்றுத் துரோகம். றீச்சா உணவுத்திருவிழாவில் சிந்திய உணவுகளுக்காகவும், தற்காலிகக் கேளிக்கைகளுக்காகவும் அடித்துக்கொண்ட கூட்டம், தன் இழந்த உரிமைகளுக்காகவும், நிலத்திற்காகவும் எப்போது வீதிக்கு வரப்போகிறது?
ஒரு சமூகத்தின் அரசியல் வீழ்ச்சி என்பது ஆயுதங்களின் மௌனத்தோடு மட்டும் முடிந்துவிடுவதில்லை; அது அந்தச் சமூகத்தின் கூட்டு நினைவாற்றல் சிதைக்கப்பட்டு, வெறும் நுகர்வுப் பண்பாட்டின் (Consumerism) அடிமைகளாக மாறும் புள்ளியில்தான் முழுமையடைகிறது. இயக்கச்சியில் உள்ள 'றீச்சா' பூங்கா வளாகத்தில் அண்மையில் நடைபெற்ற பிரமாண்ட உணவுத்திருவிழா எழுப்பியுள்ள வாதப்பிரதிவாதங்கள் வெறும் கூட்ட நெரிசல், உணவுப் பற்றாக்குறை அல்லது நிறுவன மேலாண்மைத் தோல்வி குறித்தவை மட்டுமல்ல. அது, முப்பதாண்டுகளாக உலகமே வியந்த தியாக வரலாற்றைக் கொண்ட ஒரு தேசிய இனம், இன்று எதனை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது என்ற 'பேசவேண்டிய பேசாப்பொருளை' நம்முன் விவாதப் பொருளாக்கியுள்ளது. எந்த மண் தங்களின் விடுதலைக்காக, நில உரிமைக்காக பல்லாயிரக்கணக்கான மாவீரர்களையும், மக்களின் தியாகங்களையும் சாட்சியமாகக் கொண்டுள்ளதோ, அதே மண்ணில் 'நாகரிகத்தின் உச்சம்' என்ற பெயரில் நுகர்வு கலாச்சாரம் திட்டமிட்டுத் திணிக்கப்படுகிறது.
இயக்கச்சி றீச்சா பூங்கா வளாகத்தில் நடைபெற்ற உணவுத்திருவிழா — வரலாறு காணாத அளவில் சனக்கூட்டம் திரண்டது. (படம்: reecha.lk)
அங்கு வரலாறு காணாத அளவில் அலைமோதிய சனக்கூட்டமும், ஒரு துண்டு உணவிற்காக அரங்கேறிய அடிதடிகளும், கூச்சல்களும் எதைக் காட்டுகின்றன என்றால், அரசியல் உரிமைகளுக்காகவும் நில ஆக்கிரமிப்புகளுக்கு எதிராகவும் மக்கள் போராட்டங்களை ஒருங்கிணைக்கும் போது வராத 'மக்கள் திரள்', ஒரு நுகர்வுச் சந்தையின் கவர்ச்சி விளம்பரங்களை நோக்கி இத்தனை வெறியோடு ஓடிவருவது எத்தகைய சித்தாந்த வறட்சி என்பதைத்தான். முதலாளித்துவக் கட்டமைப்பு, தன் லாப வேட்டைக்காக மக்களின் அரசியல் உணர்வை மழுங்கடித்து, அவர்களை வெறும் நுகர்வோர்களாக (Consumers) மாற்றும் உத்தியைத்தான் ஈழ மண்ணில் மிக வெற்றிகரமாகச் செய்து கொண்டிருக்கிறது.
'றீச்சா' போன்ற பெரும் நிறுவனங்கள் தங்களை 'இயற்கை வேளாண்மைப் பண்ணை' என்றும் 'சூழலியல் பூங்கா' என்றும் சூழலியல் போலிப் பிம்பத்தை (Greenwashing) முன்னிறுத்தி விளம்பரப்படுத்திக் கொள்கின்றன. ஆனால், அதன் பின்னணியில் இருக்கும் முரண்பாடுகளை மார்க்சியக் கண்ணோட்டத்தில் தோலுரித்துப் பார்க்கும்போது, ஒருபுறம் இயற்கை என்று பேசிக்கொண்டே, மறுபுறம் விலங்குகளைக் கூண்டில் அடைத்து, உழைக்கும் மக்களின் அத்தியாவசியத் தேவைகளைக் கடந்து, பெரும் கட்டணங்களை வசூலிக்கும் உல்லாச விடுதிப் பண்பாடு அங்கே வளர்க்கப்படுவதைக் காண முடிகிறது.
இந்த உணவுத்திருவிழாக்களின் பின்னணியில் இருக்கும் மது மற்றும் கள்ளுக் கலாச்சாரக் கொண்டாட்டங்கள் எளிய உழைக்கும் வர்க்க இளைஞர்களைக் குறிவைத்தே நடத்தப்படுகின்றன. அரச ஒடுக்குமுறை ஒருபுறம் நில ஆக்கிரமிப்பு மற்றும் கட்டமைப்புச் சார் இனவழிப்பைச் செய்துகொண்டிருக்கும் வேளையில், அதற்கு எதிரான இளைஞர்களின் கோபத்தையும் புரட்சிகர உணர்வையும் திசைதிருப்ப இத்தகைய கேளிக்கை விழாக்கள் (Carnivals) ஒரு மயக்க மருந்தாகப் பயன்படுகின்றன. 'சுவை', 'கொண்டாட்டம்', 'பொழுதுபோக்கு' என்ற பெயர்களில், உழைக்கும் வர்க்க இளைஞர்களின் போர்க்குணம் திட்டமிட்டு மழுங்கடிக்கப்பட்டு, அவர்கள் ஒரு சித்தாந்தமற்ற மந்தைக் கூட்டமாக மாற்றப்படுகிறார்கள்.
றீச்சா பூங்கா வளாகத்தில் உள்ள பல்வகை உணவகம் — உல்லாச விடுதிப் பண்பாட்டின் அடையாளங்களில் ஒன்று.
பொருளாதார நெருக்கடியிலும், அன்றாட வாழ்வாதாரப் போராட்டத்திலும் தவிக்கும் ஈழத்து உழைக்கும் வர்க்கத்திற்கும், இத்தகைய ஆடம்பர நுகர்வுத் திருவிழாக்களுக்கும் இடையே உள்ள வர்க்க முரண்பாடு (Class Antagonism) மிகப்பெரியது. ஒருபுறம் வறுமையும், மறுபுறம் 'இன்ஸ்டாகிராம்' கலாச்சாரத்திற்குள் மூழ்கியிருக்கும் ஒரு மேல்தட்டு வர்க்கத்தின் நுகர்வு வெறியும் ஈழத்துச் சமூக அமைப்பை இரண்டாகப் பிளந்துள்ளது. இது திராவிட இயக்கம் போதித்த சமூக நீதிக்கோ அல்லது மார்க்சியம் பேசும் சமத்துவத்திற்கோ சற்றும் உடன்பாடானதல்ல.
போராட்டக் களத்தில் உலகிற்குப் பாடம் சொன்ன ஈழத்தமிழ்ச் சமூகம், இன்று மூலதனச் சந்தையின் (Capitalist Market) எளிய இரையாக மாறிக் கொண்டிருப்பது ஆகப்பெரும் வரலாற்றுத் துரோகம். அந்த உணவுத்திருவிழாவில் சிந்திய உணவுகளுக்காகவும், தற்காலிகக் கேளிக்கைகளுக்காகவும் அடித்துக்கொண்ட கூட்டம், தன் இழந்த உரிமைகளுக்காகவும், நிலத்திற்காகவும் எப்போது வீதிக்கு வரப்போகிறது என்ற கேள்வியை ஈழத்தமிழர் செவிகளுக்குள் ஒரு சுயமரியாதைக் குத்தாக நாம் கேட்க வேண்டியுள்ளது. நுகர்வு கலாச்சாரத்தின் மயக்க நிலையிலிருந்து விடுபட்டு, சுயமரியாதையும் வர்க்க உணர்வும் கொண்ட ஒரு புரட்சிகரச் சமூகமாக ஈழத்தமிழினம் மீண்டும் எழுந்திருக்க வேண்டிய தருணமிது, ஏனெனில் உணவுக்கான பசி தற்காலிகமானது, ஆனால் உரிமைகளுக்கான பசி நிரந்தரமானது!
தென்னை மரங்கள் சூழ அமைந்துள்ள றீச்சா பண்ணை — 'இயற்கை', 'சூழலியல்' எனும் பெயரில் நுகர்வுப் பண்பாடு திணிக்கப்படுவதற்கு களமாக மாறியுள்ளது.
"எழுகை" இதழின் வழியே நாம் கேட்கும் கேள்வி இதுதான்: உணவுக்கான பசி தற்காலிகமானது, ஆனால் உரிமைகளுக்கான பசி நிரந்தரமானது. நுகர்வு கலாச்சாரத்தின் மயக்க நிலையிலிருந்து விடுபட்டு, சுயமரியாதையும் வர்க்க உணர்வும் கொண்ட ஒரு புரட்சிகரச் சமூகமாக ஈழத்தமிழினம் மீண்டும் எழுந்திருக்க வேண்டிய தருணமிது!
0 Comments