🚨உடைந்த சிலைகளும் உக்கிரமடையும் உள்முரண்பாடுகளும்: ஈழத்தமிழர்களின் எதிர்காலம் கட்சிமோதலா அல்லது விடுதலைக்கான பெருங்கனவா?
யாழ்ப்பாணம் நல்லூர் நினைவுச் சதுக்கத்தில் அமைக்கப்பட்டிருந்த தியாகதீபம் லெப்டினன்ட் கேணல் திலீபனின் திருவுருவச் சிலை சிறிலங்கா பேரினவாத அரசு இயந்திரத்தால் பலவந்தமாக அகற்றப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, தாயகத் தமிழ்க் கட்சிகளுக்கு இடையே வெடித்துள்ள உக்கிரமான உட்கட்சி மோதல்கள் மற்றும் பரஸ்பர குற்றச்சாட்டுகள் குறித்து Sunday Times நாளிதழ் விரிவான செய்தி ஒன்றை வெளியிட்டுள்ளது.
யாழ்ப்பாணம் நல்லூர் நினைவுச் சதுக்கம் – தியாகதீபம் லெப்டினன்ட் கேணல் திலீபனின் திருவுருவச் சிலை அமைக்கப்பட்டிருந்த இடம்.
"சிலை அகற்றப்பட்டதைத் தொடர்ந்து தமிழ்க் கட்சிகளுக்குள் மோதல் வெடிக்கிறது" (Intrafighting springs up between Tamil parties as Thileepan's statue comes down) என்ற தலைப்பில் வெளிவந்துள்ள அந்த ஊடகப் பதிவு, ஈழத்தமிழினத்தின் சமகால அரசியல் வங்குரோத்து நிலையைச் சர்வதேச அரங்கில் அம்பலப்படுத்தியுள்ளது.
எதிரியால் எமது வரலாற்று அடையாளங்களும் நினைவேந்தல் உரிமைகளும் நள்ளிரவோடு நள்ளிரவாகத் திருடப்படும் இக்கட்டான வரலாற்றுச் சூழலில், அதற்கு எதிராக ஒன்றிணைந்து இராஜதந்திரப் போரை முன்னெடுப்பதற்குப் பதிலாக, தமிழ்த் தலைமைகள் தங்களுக்குள் ஆசனப் பிச்சைகளுக்காகவும் வாக்கு வங்கி நாடகங்களுக்காகவும் மோதிக்கொள்வது ஒட்டுமொத்த தேசத்தின் கூட்டு இலட்சியத்தையே கேலிக்குரியதாக்குகிறது.
எழுகதிர் இதழின் இந்தப் பகுப்பாய்வு, இந்த உட்கட்சி மோதல்களின் பின்னுள்ள வர்க்க நயவஞ்சகத்தையும், ஈழவிடுதலைக்கான பெருங்கனவை நோக்கி மக்கள் திரள் எவ்வாறு நகர வேண்டும் என்பதையும் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதக் கோணத்தில் அலசுகிறது.
தேர்தல் காலத்து வியாபாரமும் நல்லூர் முன்றலின் துரோகமும்
தமிழ்நாடு மற்றும் ஈழத்து நாடாளுமன்றத் தேர்தல் அரசியலின் அசல் வர்க்கப் பண்பு என்பது, ஒடுக்கப்பட்ட ஒரு தேசிய இனத்தின் தியாகங்களையும் கூட்டு நினைவுகளையும் தங்களின் குறுகிய கால வாக்கு வங்கி விரிவாக்கத்திற்காகப் பகடைக்காய்களாகப் பயன்படுத்துவதே ஆகும்.
நல்லூர் நினைவுச் சதுக்கத்தில் திலீபனின் வெண்கலச் சிலையை நிறுவிய விவகாரத்தில் தொடங்கி, அது காவல்துறையினரால் பலவந்தமாக அகற்றப்பட்டது வரை, தாயகத்தில் உள்ள முக்கிய தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகள் அனைத்தும் இந்தத் தார்மீகக் குறியீட்டைத் தங்களின் தேர்தல் பிரசார மார்க்கெட்டிங் பொருளாகவே கையாண்டுள்ளன. சிலை அகற்றப்பட்ட அதிர்ச்சியிலிருந்து எமது மக்கள் மீள்வதற்கு முன்பாகவே, "உன்னால்தான் சிலை அகற்றப்பட்டது, என்னால்தான் சிலை நிறுவப்பட்டது" என்று நாடாளுமன்ற ஆசனப் பிச்சைகளுக்காகத் தமிழ்த் தலைமைகள் வீதிகளில் இறங்கி மோதிக்கொள்வது, முப்பத்தொன்பது வருடங்களுக்கு முன்பு அந்த உன்னதத் தியாகி சொட்டு நீர்கூட அருந்தாமல் அணு அணுவாக உருகி உதிர்த்த தத்துவங்களை அடியோடு கொச்சைப்படுத்துவதாகும்.
எதிரியின் ஒடுக்குமுறைச் சட்டமான பி.எஸ்.டி.ஏ (PSTA) மற்றும் அரசு சாரா நிறுவனங்கள் சட்டமூலம் (NGO Bill 2026) ஆகியவற்றின் மூலம் எமது சிவில் சமூகக் கட்டமைப்பு அச்சுறுத்தலுக்குள்ளாகும்போது, அதற்கு எதிராகச் சர்வதேச அரங்கில் ஐநா மேடைகளில் இராஜதந்திர அழுத்தங்களை உருவாக்கத் தவறிய இந்தத் தலைமைகளின் போலி முற்போக்கு முகமூடிகள் நல்லூர் முன்றலில் கிழிந்து தொங்குகின்றன.
உலக வரலாற்றுச் சான்றுகளும் மக்கள் புரட்சிக்கான தார்மீகத் தேவையும்
உலக விடுதலைப் போராட்டங்களின் வரலாறுகளை நாம் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதப் பிரிசம் (prism) வழியே உற்றுநோக்கினால், ஆக்கிரமிப்பாளனின் ராணுவ மேலாதிக்கத்தையும், அவனது நயவஞ்சக இராஜதந்திரக் காய்நகர்த்தல்களையும் வென்றெடுத்தது ஒருபோதும் நாடாளுமன்றப் பேரம்பேசல்களோ அல்லது உட்கட்சி மோதல்களோ அல்ல; மாறாக, ஒட்டுமொத்த பொதுமக்களும் தங்களின் கூட்டு விடுதலையைத் தங்களின் சொந்த வாழ்வியல் தேவையாக உணர்ந்து திரண்டெழுந்த மக்கள் புரட்சிகள் மட்டுமே ஆகும்.
வியட்நாமில் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் நவீன ஆயுதப் பலத்தையே மண்டியிடச் செய்த ஹோ சி மின்னின் மக்கள் யுத்தமாக இருக்கட்டும், அல்லது அல்ஜீரியாவின் சமரசமற்ற கொரில்லாப் போராட்டமாக இருக்கட்டும், இறுதி வெற்றியைத் தீர்மானித்தது மக்களின் பூரணமான கூட்டு ஆதரவும், அக முரண்பாடுகளைக் கடந்த கொள்கைத் திரட்சியுமே ஆகும்.
வியட்நாமின் தந்தை ஹோ சி மின் குறிப்பிட்டதுபோல, "மக்களின் இதயங்களில் எரியும் விடுதலைத் தீயை எந்தவொரு ஆக்கிரமிப்பு ராணுவத்தாலும், உள்நாட்டுத் துரோகிகளாலும் அணைத்துவிட முடியாது" என்ற அதே விதியைத்தான், நல்லூர் முன்றலில் திலீபனும் நமக்கு "மக்கள் புரட்சி வெடிக்கட்டும், சுதந்திர தமிழீழம் மலரட்டும்" என்ற இறுதி முழக்கத்தின் மூலம் போதித்துச் சென்றார். கான்கிரீட் சிலைகளை உடைப்பதன் மூலமோ அல்லது நாடாளுமன்றத் தலைமைகளின் சுயலாப மோதல்கள் மூலமோ தமிழ் மக்களின் நெஞ்சங்களில் சுடர்விட்டெரியும் திலீபனின் இலட்சியக் கனவை ஒருபோதும் மௌனிக்கச் செய்துவிட முடியாது.
ஈழத்தமிழினத்திற்கு எழுகதிரின் தார்மீக அறைகூவல்..
எனவே, Sunday Times சுட்டிக்காட்டியுள்ள இந்தத் தமிழ்க் கட்சிகளின் உக்கிரமான மோதல் போக்கு என்பது, ஈழத்தமிழினத்தின் எதிர்காலம் அல்ல; அது வெறும் நாடாளுமன்ற நவதாராளவாதத்தின் சாபக்கேடு. எமது இனம் காக்க வேண்டியது தேர்தல் அரசியல் முகவர்களின் வர்க்கப் பாதுகாப்பை அல்ல; மாறாக, எமது மண்ணின் பூர்வீக நில இறையாண்மையையும், மாவீரர்களின் இரத்தத்தால் எழுதப்பட்ட ஈழவிடுதலைக்கான பெருங்கனவையுமே ஆகும்.
ஐநா மனித உரிமைகள் பேரவையின் (UNHRC) உத்தியோகபூர்வ காலக்கெடு எதிர்வரும் 2027 அக்டோபருடன் நிறைவடையவுள்ள இக்கட்டான வரலாற்றுச் சூழலில், தாயகத்திலும் புலம்பெயர் தேசங்களிலும் வாழும் ஒட்டுமொத்த தமிழ் சமூகமும் தங்களின் அக முரண்பாடுகளையும், இந்தத் தேர்தல் அரசியல் ஒட்டுக்குழுக்களையும் முழுமையாகப் புறந்தள்ள வேண்டும்.
தியாகதீபத்தின் தியாகப் புனிதத்தைப் போற்றி, நீதிக்கான ஒரு மாபெரும் அறிவார்த்தமான மக்கள் திரள் புரட்சியாகத் திரண்டெழுந்து சர்வதேசப் பல்கலைக்கழக மற்றும் இராஜதந்திரத் தளங்களில் எமது தன்னாட்சி உரிமையை நிலைநிறுத்துவதே, திலீபனின் தியாகத்திற்கும் மாவீரர்களின் மாண்பிற்கும் நாம் செலுத்தும் உண்மையான, சமரசமற்ற தார்மீக வீரவணக்கமாகும்.
0 Comments