சுமந்திரன் & கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் - தமிழ்த்தேசிய அரசியலின் சாபக்கேடு!
ஈழத் தேசிய விடுதலைப் போராட்டம் என்பது அதன் தொடக்கப்புள்ளி முதல் முள்ளிவாய்க்கால் வரையிலான காலப்பகுதி வரை, மிகத் தெளிவான வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாத (Historical Materialism) தத்துவார்த்த அடித்தளத்தின் மீதே எமது தேசியத் தலைவரால் கட்டமைக்கப்பட்டது. எமது பலம், பலவீனம், எதிரியின் வியூகங்கள், சர்வதேசப் புவிசார் அரசியல் நகர்வுகள் மற்றும் எமது நிலத்தின் புறநிலைக் காரணிகள் (Objective Realities) ஆகியவற்றைத் துல்லியமாகக் கணக்கிட்டு, பொருளுலக யதார்த்தத்தின் அடிப்படையிலேயே எமது இயக்கம் மரபார்ந்த இராணுவக் கட்டமைப்பையும் இராஜதந்திர நகர்வுகளையும் முன்னெடுத்தது. ஆனால், 2009 ஆயுத மௌனிப்பிற்குப் பின்னரான சமகால ஈழத் தமிழ் அரசியல் போக்கு, புறநிலை யதார்த்தங்களை முற்றாக நிராகரித்துவிட்டு, அகவயமான "கருத்துமுதல்வாதப்" (Idealism) போலிப் பிரமைகளுக்குள் அடைக்கலம் புகுந்திருப்பது எமது தேசிய இனத்தின் ஆகப்பாரிய சித்தாந்த வீழ்ச்சியாகும்.
நல்லூர் முன்றலில் தியாக தீபம் திலீபனின் வெண்கலச் சிலை சிறிலங்கா பேரினவாத அரசால் நள்ளிரவோடு நள்ளிரவாகத் திருடப்பட்ட வரலாற்றுத் துரோகம் ஒருபுறம் அரங்கேறிக் கொண்டிருக்க, மறுபுறம் எமது நிலத்தின் போலித் தமிழ்த்தேசிய அரசியல் தலைமைகள் அந்தத் தியாகத்தின் நினைவிடத்தையே தங்களின் தேர்தல் வாக்கு வங்கிச் சதுரங்கத்திற்கான நுகர்வுப் பண்டமாக மாற்றி, பரஸ்பரம் வசைபாடிச் சாக்கடை அரசியல் நடத்திக் கொண்டிருப்பது அப்பட்டமான சாபக்கேடாகும். அல்லல்பட்டுக் கிடக்கும் எமது தமிழினத்தின் அசல் அரசியல் விடுதலை நோக்கிய பாதையைச் சிதைத்து, அதனைச் சுயநல நாடாளுமன்ற ஆசனங்களுக்கான வியாபாரக் களமாக மாற்றிய பெருமை இரு தரப்புப் போலித்தனங்களையே சாரும். கருத்துமுதல்வாதம் என்பது புறவுலகின் பருப்பொருள் சார்ந்த உண்மைகளை விட, மனிதனின் அகவயமான எண்ணங்களுக்கும், உணர்ச்சிகளுக்கும், சடங்குகளுக்கும் முதலிடம் கொடுப்பதாகும். திலீபனின் 12 நாள் சமரசமற்ற உண்ணாநோன்பு என்பது ஒடுக்குமுறை அரசுகளுக்கு எதிராகத் தன் உடலையே இராஜதந்திர ஆயுதமாக்கிய ஆகச்சிறந்த "பொருள்முதல்வாதப் போராட்ட வடிவம்". ஆனால், எமது சமகால அரசியல் போக்கு, அவரது தீவிரமான அரசியல் சித்தாந்தத்தை மழுங்கடித்து, அவரை ஒரு 'சாமி' போலவோ அல்லது 'புனிதர்' போலவோ மாற்றி வெறும் உணர்வுபூர்வமான சடங்காக மாற்றிவிட்டது.
நல்லூர் முன்றலில் அமைந்திருந்த தியாக தீபம் திலீபனின் நினைவுச் சிலை.
இன்று தமிழ்த்தேசிய அரசியல் களம் என்பது கஜேந்திரகுமார், சுமந்திரன், சிவஞானம் எனச் சுற்றிச் சுழலும் ஒரு தீராத சாபக்கேட்டுக்குள் சிக்கிச் சின்னாபின்னமாகிக் கிடக்கிறது. எமது தேசத்தின் உடலுக்குள் இருக்கும் புற்றுநோயைப் போல இவர்களின் செயல்கள் எமது கூட்டு நினைவாற்றலையும் இராஜதந்திர வீரியத்தையும் உள்ளிருந்து அரித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. தமிழ்த்தேசிய மக்கள் முன்னணியின் (TNPF) அகக் கட்டமைப்பிற்குள் நிலவும் பலவீனத்தை அம்பலப்படுத்தும் வகையில், க. சுகாஷ் மற்றும் செல்வராசா கஜேந்திரன் போன்றவர்களின் தலைமையின் கட்டுப்பாட்டை மீறிய தாந்தோன்றித்தனமான போக்குகள் எதை நோக்கிச் செல்கின்றன என்ற கேள்வி இன்று முக்கியமானது. முறையான இராஜதந்திர வேலைத்திட்டங்களோ, சட்டப் பாதுகாப்போ இன்றி, உணர்ச்சிகளை மட்டும் மூலதனமாக்கி விளம்பரம் தேடவும், பொதுவெளியில் ஆதாரமற்ற குற்றச்சாட்டுகளை அள்ளிவீசவும் துடிக்கும் இவர்களின் தன்னிச்சையான போக்குகள், எமது போராட்டத்தின் நம்பகத்தன்மையைச் சர்வதேச அரங்கில் கேலிக்குரியதாக மாற்றுகின்றன. இது தார்மீக ஒழுக்கக் கட்டுப்பாட்டை மீறிய தாந்தோன்றித்தனமாகும்.
மறுபுறம், கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலத்தின் இயலாமையும், எம்.ஏ. சுமந்திரனின் நரித்தனமான நகர்வுகளும் இணைந்து ஒட்டுமொத்தத் தமிழ்த்தேசிய அரசியலையும் சிதைத்துச் சாக்கடைச் சகதிக்குள் கொண்டு வந்து நிறுத்தியுள்ளன. தென்னிலங்கை ஆதிக்க வர்க்கத்தோடும், சர்வதேச ஏகாதிபத்திய சக்திகளோடும் சமரசமற்ற இராஜதந்திரப் போரை முன்னெடுக்க வேண்டிய தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்துகொண்டு, உட்கட்சிப் பூசல்களையும் வதந்திகளையும் கூடக் கட்டுப்படுத்த முடியாத ஒரு சித்தாந்த வறுமையோடு கஜேந்திரகுமார் முடங்கிக் கிடக்கிறார். இதற்கு நேர்மாறாக, எமது மக்களின் அசல் விடுதலைக் கோட்பாடுகளையும், தியாகிகளின் ஈகத்தையும் தென்னிலங்கை ஆட்சியாளர்களிடம் மிகச் சாதுரியமாக அடகு வைத்து, சட்ட நுணுக்கங்கள் என்ற போர்வையில் தமிழ் தேசத்தின் இறையாண்மையைக் குழிதோண்டிப் புதைக்கும் நரித்தன அரசியலைச் சுமந்திரனும், சி.வீ.கே. சிவஞானமும் தமிழரசுக் கட்சியின் பெயரால் அரங்கேற்றி வருகிறார்கள்.
ஒன்றுபட்ட ஒரு தேசிய இனமாகத் திரண்டு, நள்ளிரவில் சிலை திருடிய பேரினவாத அநுர அரசிற்கு எதிராக உலகரங்கில் இராஜதந்திரக் கேடயங்களை உருவாக்கத் துப்பில்லாத இந்த இரு முகாம்களும், கேமராக்களுக்கு முன்னால் நின்று "நீ தான் காட்டிக்கொடுத்தாய்", "நீ தான் விளம்பரம் தேடினாய்" எனப் பரஸ்பரம் சேறடித்துக் கொள்வது எமது மாவீரர்களின் தியாகத்திற்குச் செய்யும் உச்சகட்ட வரலாற்றுத் துரோகமாகும். எமது தியாக வரலாறு என்பது உங்களின் தேர்தல் கால நாடாளுமன்ற ஆசனப் போட்டிக்கான பகடைக்காய் அல்ல! சிலைகளை உடைக்கும் கரங்களும், தேர்தல் மேடைகளில் சிலாகித்துப் பாடும் அநுர அரசின் உதடுகளும் ஒரே பேரினவாதக் கட்டமைப்பின் இரு வேறு முகமூடிகள் மட்டுமே என்பதைப் பொருள்முதல்வாதக் கண்ணோட்டத்தோடு நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். சடங்குவாதங்களின் திரைகளையும், இந்தத் தாந்தோன்றித்தனமான போலித் தலைமைகளின் முகமூடிகளையும் கிழித்தெறிந்துவிட்டு, தலைவர் பிரபாகரன் காட்டிய அதே சமரசமற்ற பொருள்முதல்வாத இராஜதந்திர வீரியத்தோடும், தூய்மையான சித்தாந்தத் தெளிவோடும் எமது இளைய தலைமுறை ஒற்றைக் குடையின் கீழ் திரள வேண்டும். அதுவே எமது மண்ணின் இறையாண்மையைக் காப்பதற்கான ஒரே தத்துவார்த்தப் பாதையாகும்!
0 Comments