சுயநிர்ணய உரிமையில் உலகின் இரட்டை நிலைப்பாடு: ஈழத் தமிழர்களின் நில உரிமைப் போராட்டம் எழுப்பும் கேள்விகள்

சமகாலப் பார்வை | தமிழ் அரசியல்

தமிழர்களின் நிலம், தமிழர்களின் உரிமை: சுயநிர்ணயத்தின் இரட்டை நிலைப்பாடு

கட்டுரையாளர் - கிருஷ்ணா அம்பலவாணர் | ஈழத்தமிழன் | திராவிடத் தமிழ்த்தேசிய சிந்தனையாளன்

உலகம் ஒரு பக்கம் சுயநிர்ணய உரிமை என்ற கொள்கையை உயர்த்திப் பிடிக்கிறது. மற்றொரு பக்கம் அதே கொள்கையை தமிழர்களுக்கு மறுக்கிறது. இந்த இரட்டை நிலைப்பாடு தான் இன்று ஈழத் தமிழர்களின் அரசியல் போராட்டத்தின் மையமாக இருக்கிறது. Tamil Guardian தலையங்கம் "Whose Self-Determination?" இந்த இரட்டை நிலைப்பாட்டை நேரடியாக அம்பலப்படுத்துகிறது.

அர்ஜென்டினா வீரர்கள் "லாஸ் மால்வினாஸ் அர்ஜென்டினாவுக்குச் சொந்தம்" என்ற பதாகையை ஏந்தியபோது, பிரிட்டன் உடனடியாக எதிர்வினையாற்றி, "தீவுகளின் எதிர்காலம் அங்குள்ள மக்களின் சுயநிர்ணய உரிமையைப் பொறுத்தது" என்று அறிவித்தது. 1982-ல் 900-க்கும் மேற்பட்ட உயிரிழப்புகளுடன் ஃபாக்லாந்து போரை நடத்திய பிரிட்டன், இன்றும் அதே கொள்கையை உறுதியாகப் பிடித்திருக்கிறது. ஆனால் அதே பிரிட்டனும், உலக நாடுகளும் ஈழத் தமிழர்களின் சுயநிர்ணய உரிமையை ஏன் தொடர்ந்து மறுக்கின்றன?

தமிழ் மக்கள் தங்கள் தாயகத்தில் தங்கள் அரசியல் எதிர்காலத்தைத் தாங்களே தீர்மானிக்க விரும்புகின்றனர். இது சர்வதேச சட்டத்தின் அடிப்படைக் கொள்கை. ஆனால் இந்தியப் பெருங்கடலைத் தாண்டியதும் இந்தக் கொள்கை மறைந்துவிடுகிறது. இது சட்டபூர்வமான கொள்கை அல்ல, அரசியல் வசதி மட்டுமே.

இந்த இரட்டை நிலைப்பாட்டின் உண்மைத்தன்மை இன்று வட இலங்கையின் நில அபகரிப்பு நிகழ்வுகளில் தெளிவாகத் தெரிகிறது. கேப்பாபிலவு மக்கள் 25 நாட்கள் தொடர்ந்து போராடி வருகின்றனர். தங்கள் முன்னோர் நிலங்களை மீட்டெடுக்கக் கோரி அவர்கள் தொடர்ந்து போராடுகின்றனர்.

வட இலங்கையில் இராணுவ நில ஆக்கிரமிப்பு — தமிழ் மக்கள் தங்கள் முன்னோர் நிலங்களை மீட்க நீண்ட காலமாகப் போராடி வருகின்றனர். (படம்: Human Rights Watch)

இராணுவ முகாமொன்றிற்கு வெளியே 700 நாட்கள் பகலும் இரவும் போராட்டம் என்பது மிக நீண்ட காலம். எனினும், இலங்கையின் வடக்கில் முல்லைத்தீவில் உள்ள கேப்பாபிலவு மக்கள் 2017 மார்ச் முதலாம் திகதி முதல் அதனையே செய்து வருகின்றனர். அவர்கள் இராணுவத்திடமிருந்தும் பொலிஸ் புலனாய்வுப் பிரிவினரிடமிருந்தும் வரும் அச்சுறுத்தல்களையும் மிரட்டல்களையும் எதிர்கொள்வதற்கு துணிச்சலுடன் இருக்கவேண்டி நிலை ஏற்பட்டது. மேலும், அவர்கள் வெயில், மழை, பனி, புழுதி போன்றவற்றையும் எதிர்த்துப் போராடவேண்டியிருந்தது. அவர்கள் தங்களுடைய வாழ்வாதாரத்தைத் தொடர்வதற்கும், பிள்ளைகளைப் பாடசாலைகளுக்கு அனுப்புவதற்கும் முதியவர்களைப் பராமரிப்பதற்கும் பெரும் நெருக்கடியை சவாலை சந்திக்கவேண்டியிருந்தது.

தமிழ் எம்.பி.க்கள் சிவஞானம் ஸ்ரீதரன் மற்றும் துரைராசா ரவிக்கரன் ஆகியோர் போராட்டக் களத்துக்கு வந்து ஆதரவு தெரிவித்தது, இந்தப் போராட்டத்துக்கு அரசியல் முக்கியத்துவத்தை அளிக்கிறது. ஆனால் இது வெறும் அரசியல் ஆதரவு மட்டுமல்ல. இது தமிழர்களின் நில உரிமைக்கான தொடர் போராட்டத்தின் ஒரு பகுதி. இதேபோல் வசாவிளான் பகுதியில் அங்கீகாரமின்றி கட்டப்படும் இராணுவ மருத்துவமனையை இடிக்க வலிகாமம் வடக்கு பிரதேச சபை நடவடிக்கை எடுக்கலாம் என்று ம.அ. சுமந்திரன் அறிவித்துள்ளார். இது மிக முக்கியமான சட்டரீதியான எதிர்ப்பு. உள்ளூர் சபையின் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி, இராணுவ ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுப்பது, நில அபகரிப்புக்கு எதிரான சட்டபூர்வமான போராட்டத்தின் முன்னுதாரணம்.

இந்த அபாயகர சமகாலச் சூழலில் இந்த மூன்று நிகழ்வுகளும் ஒரே உண்மையை வெளிப்படுத்துகின்றன: சுயநிர்ணய உரிமை என்பது வெறும் கோட்பாடு அல்ல. அது நிலம், அரசியல் உரிமை, இறையாண்மை ஆகியவற்றுடன் நேரடியாக இணைந்தது. தமிழர்களின் நிலம் தொடர்ந்து இராணுவ ஆக்கிரமிப்பு, அரசு கொள்கைகள் மூலம் பறிக்கப்படுகிறது. இந்த ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிராக சட்டரீதியான, அரசியல் ரீதியான, ஊடக ரீதியான அழுத்தங்கள் தொடர்ந்து உருவாக்கப்பட வேண்டும்.

இராணுவ ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிரான தமிழர்களின் போராட்டம் — இது வெறும் நிலப் போராட்டம் அல்ல; தமிழர்களின் அடையாளம், வரலாறு, எதிர்காலம் ஆகியவற்றுக்கான போராட்டம். (படம்: Tamil Guardian)

பிரிட்டன் ஃபாக்லாந்து தீவுகளுக்கு சுயநிர்ணய உரிமை கொடுக்கும் அதே நேரத்தில், இலங்கை தமிழர்களின் நிலத்தை ஆக்கிரமித்து, அவர்களின் சுயநிர்ணய உரிமையை மறுக்கிறது. இந்த இரட்டை நிலைப்பாடு உலக அரங்கில் தொடர்ந்து கேள்விக்குள்ளாக்கப்பட வேண்டும். தமிழ் மக்கள் இன்று கேப்பாபிலவு, வசாவிளான் போன்ற இடங்களில் நிலத்துக்காக போராடுகின்றனர். இது வெறும் நிலப் போராட்டம் அல்ல. இது தமிழர்களின் அடையாளம், வரலாறு, எதிர்காலம் ஆகியவற்றுக்கான போராட்டம்.

சுயநிர்ணய உரிமை என்பது, ஒரு குறிப்பிட்ட மக்கள் குழு அல்லது தேசத்தினர், வெளி அழுத்தங்கள் ஏதுமின்றித் தங்களின் அரசியல் நிலையைத் தாங்களே சுதந்திரமாகத் தீர்மானித்துக் கொள்ளும் அடிப்படை உரிமையாகும். இது ஐக்கிய நாடுகள் சபை சாசனத்தின்படி அனைத்து மக்களுக்கும் உள்ள ஒரு அடிப்படை உரிமையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. ஃபாக்லாந்து தீவுகளில் வாழும் சில ஆயிரம் மக்களுக்கு மட்டுமா? அல்லது ஈழத் தமிழர்கள் உள்ளிட்ட உலகெங்கும் ஒடுக்கப்படும் மக்களுக்கும் உரியதா? இந்தக் கேள்விக்கான பதில், உண்மையான ஜனநாயகத்தின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும்.

— © எழுகை கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் —
Elugai Collective Newsroom Publication