இலங்கைப் போரும் ஈரான் போரும்
மூன்று மாதங்களுக்கு மேலாக, உலகம் முழுவதையும் மிரள வைத்த மத்திய கிழக்குப் போரை முடிவுக்கு கொண்டுவரும் வகையில், அமெரிக்காவுக்கும் ஈரானுக்கும் இடையில் அமைதி உடன்பாடு கையெழுத்திடப்பட்டிருக்கிறது. அமெரிக்க ஜனாதிபதி டொனால்ட் ட்ரம்பும், ஈரானிய ஜனாதிபதி மசூத் பெசெஸ்கியானும் இந்த உடன்பாட்டில் கையெழுத்திட்டிருக்கின்றனர். ஆனால், இரண்டு பேரும் நேரில் சந்தித்துக்கொள்ளவில்லை. அமெரிக்க ஜனாதிபதி பிரான்சில் இருந்தும், ஈரானிய ஜனாதிபதி தெஹ்ரானில் இருந்தும் தமது உடன்பாட்டு ஆவணங்களில் கையெழுத்திட்டிருக்கிறார்கள். இரண்டு பேரும் நேரில் சந்தித்துக்கொள்ளும் சூழ்நிலை இன்னமும் உருவாகவில்லை. ஆனால், இரண்டு தரப்புகளும் போர்நிறுத்தம் ஒன்றுக்கு இணங்கி வர வேண்டிய அவசியமும் அவசரமும் ஏற்பட்டிருக்கிறது.
இதேபோன்ற ஒரு நிகழ்வு 24 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இலங்கையிலும் இடம்பெற்றது. விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரனுக்கும், அப்போதைய பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்கவுக்கும் இடையில் 2022 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 22 ஆம் திகதி போர்நிறுத்த புரிந்துணர்வு உடன்பாடு கையெழுத்திடப்பட்டது. நோர்வேயின் மத்தியஸ்தத்துடன் செய்துகொள்ளப்பட்ட அந்த உடன்பாட்டில், இவர்கள் இருவரும் கையெழுத்திட்ட போதும், இரண்டு பேரும் சந்தித்துக்கொள்ளவில்லை. அரசாங்கத்தின் சார்பில் பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்க வவுனியா மாவட்டச் செயலகத்தில் நோர்வே தூதுவர் ஜோன் வெஸ்பேர்க் முன்னிலையில் உடன்பாட்டில் கையெழுத்திட்டார். அதேபோல, விடுதலைப் புலிகளின் சார்பில் தலைவர் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன், வன்னியில் இருந்து, உடன்பாட்டில் கையெழுத்திட்டார். அந்த இரண்டு ஆவணங்களும் நோர்வே தூதுவர் ஊடாக பரிமாறிக்கொள்ளப்பட்டன.
2002 பிப்ரவரியில் நோர்வே மத்தியஸ்தத்துடன் கையெழுத்திடப்பட்ட போர்நிறுத்த உடன்பாடு — ரணில் விக்கிரமசிங்கவும் பிரபாகரனும் நேரில் சந்திக்காமலேயே ஆவணங்களில் கையெழுத்திட்டனர்.
அந்த ஒப்பந்தம் கையெழுத்திடப்பட்ட போது, விடுதலைப் புலிகள் இராணுவ ரீதியாக மேலாதிக்கம் பெற்றிருந்தனர் என, மிக அண்மையில் கொழும்பு ஊடகம் ஒன்றுக்கு அளித்த செவ்வியில், நோர்வேயின் சிறப்பு சமாதானத் தூதுவராகப் பணியாற்றிய எரிக் சொல்ஹெய்ட் குறிப்பிட்டிருந்தார். இராணுவ ரீதியில் இலங்கை அரசாங்கம் பலவீனமடைந்து போயிருந்தது. தொடர்ந்து போரை முன்னெடுப்பது பொருளாதார ரீதியாகவும் இராணுவ ரீதியாகவும் தாங்கிக்கொள்ள முடியாத நிலை ஏற்பட்டிருந்தது. இன்னொரு பக்கத்தில், பூகோள அரசியலில் ஏற்பட்டிருந்த மாற்றங்கள், விடுதலைப் புலிகளுக்கும் கூட, சமாதான பேச்சுக்களைத் தவிர்க்க முடியாத சூழலை ஏற்படுத்தியிருந்தது. அந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி, சர்வதேச அளவில் எடுக்கப்பட்ட முயற்சிகளின் தொடர்ச்சியாக, போர்நிறுத்தப் புரிந்துணர்வு உடன்பாடு கையெழுத்திடப்பட்டது. நான்கரை ஆண்டுகளுக்கு நீடித்த அந்த போர்நிறுத்த உடன்பாடு, பின்னர் முறிந்துபோனது. அதன் தொடர்ச்சியாக இடம்பெற்ற இறுதிக்கட்டப் போர், விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தையும், அதன் இராணுவ வலிமையையும் மாத்திரமன்றி - தமிழர் தரப்பு தலைமைத்துவத்தையும் இல்லாமல் ஆக்கியது.
அந்த போர்நிறுத்த உடன்பாடு கையெழுத்திடப்பட்ட முறை, அமெரிக்காவுக்கும் ஈரானுக்கும் இடையே இப்போது கையெழுத்திடப்பட்டுள்ள அமைதி உடன்பாடுடன் ஒப்பிடத்தக்கது. இரண்டு தரப்புகளும், ஒரு மோசமான போரை முன்னெடுத்து, கிட்டத்தட்ட களைத்துப்போன சூழலில் இந்த முடிவுக்கு வர வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டிருக்கிறது. விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இலங்கை அரசுக்கும் இடையிலான போரில், பொருளாதார ரீதியாக மிகப்பெரிய இழப்புகளும் தாக்கங்களும் ஏற்பட்டிருந்தன. அந்தச் சூழலில் 2002 ஆம் ஆண்டு போர்நிறுத்தம் எவ்வாறு கொண்டுவரப்பட்டதோ அதேபோன்ற ஒரு சூழல் இப்போது அமெரிக்காவுக்கும் ஈரானுக்கும் ஏற்பட்டிருக்கிறது.
இந்தப் போர் அமெரிக்காவிற்கும், ஈரானுக்கும் மாத்திரம் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தவில்லை. வளைகுடாவில் உள்ள பல நாடுகளில் பெரியளவிலான பொருளாதார இழப்புகளை ஏற்படுத்தியிருக்கின்றன. நேரடியாக ஏற்படுத்தப்பட்ட இந்த பொருளாதார இழப்புகளுக்கு அப்பால், உலகளவில் ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கின்ற பொருளாதார நெருக்கடி இவற்றையெல்லாம் விட மிகப்பெரியது. ஹோர்முஸ் நீரிணை மூடப்பட்டதன் விளைவாக உலகம் முழுவதுமே தனது இயக்கத்தை மட்டுப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டிய சூழல் உருவாகியது. இந்த நெருக்கடியில் இருந்து எப்படியாவது விலகிக்கொள்ள வேண்டிய ஒரு சூழல் ஏற்பட்ட நிலையில் தான், அமெரிக்காவும் ஈரானும் இந்தப் போருக்கு முடிவு கட்ட இணங்கியிருக்கின்றன.
ஈரானிடம் உள்ள அணுசக்தி ஆற்றலை அழிக்கும் அமெரிக்காவின் முயற்சிகள் தோல்வி அடைந்துவிட்டன. இதில் தாங்கள் வெற்றி பெற்றுவிட்டதாக ட்ரம்ப் பலமுறை உரிமை கோரியிருந்தாலும், அது உண்மையில்லை என்பதை அமெரிக்காவே ஏற்றுக்கொண்டுவிட்டது. அதாவது, ஈரான் தனது அணுசக்தி திட்டத்தை கைவிட வேண்டும் என்ற பிரதான நிபந்தனையை மட்டும் முன்நிறுத்தி அமெரிக்கா இணக்கப்பாட்டுக்கு வந்திருக்கிறது. ஈரானின் அணுசக்தி ஆற்றல் அழிக்கப்படவில்லை என்பது இதன் மூலம் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டுவிட்டது. இதைவிட வேறு வழி அமெரிக்காவுக்கு இல்லை. இந்த விவகாரத்தில் வலிந்து மூக்கை நுழைத்துக்கொண்டதன் விளைவு இது. ஹோர்முஸ் நீரிணையை திறக்கவும் முடியாமல் அதை மூடி வைக்கவும் முடியாமல், அமெரிக்கா திரிசங்கு நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டது.
இப்படி ஒரு போருக்கு ஈரான் தாக்குப்பிடிக்கும் என்று அமெரிக்கா ஒருபோதும் நம்பவில்லை. தொடர்ச்சியாக அது ஏவுகணைகளையும் ட்ரோன்களையும் செலுத்தக்கூடியளவிற்கு அது வலிமைமிக்கதாக இருக்கிறது என்பது கூட அமெரிக்காவுக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை. ஈரானின் அணுசக்தி மையங்கள், அமெரிக்காவினால் முழுமையாக அழிக்க முடியாதவை என்பதைக்கூட அது அறிந்திருக்கவில்லை. ஈரான் தொடர்பான தவறான மதிப்பீடுகளால், அந்தப் போருக்குள் சிக்கிக்கொண்டுவிட்ட அமெரிக்காவுக்கு எப்படியாவது அதில் இருந்து வெளியே வந்துவிட வேண்டும் என்ற நெருக்கடி ஏற்பட்டது. போர் நீண்டிருந்தால், உலகம் முழுவதற்கும் அதன் தாக்கம் கடுமையாக எதிரொலித்திருக்கும்; ஈரானின் பலம் இன்னும் அதிகரித்திருக்கும். இந்த நிலையிலேயே, இஸ்ரேலை கைவிட்டுவிட்டு ஈரானுடன் அமெரிக்கா உடன்பாட்டில் கையெழுத்திட்டிருக்கிறது.
ஈரானின் அணுசக்தி ஆற்றல் அழிக்கப்படவில்லை என அமெரிக்காவே ஒப்புக்கொண்ட நிலையில், ஈரானின் மீள்கட்டுமானத்திற்காக அமெரிக்கா 300 பில்லியன் டொலர்களை வழங்க இணங்கியுள்ளது. (படம் குறிப்புக்காக)
ஈரான் அணுசக்தி ஆற்றலை விட்டுக்கொடுப்பதற்கு, அமெரிக்கா அதனுடன் சமரசம் செய்துகொண்டுள்ள விடயங்கள், பல நம்ப முடியாதவை. ஈரானின் மீள்கட்டுமானத்துக்காக அமெரிக்கா 300 பில்லியன் டொலர்களை வழங்க இணங்கியிருக்கிறது. இந்த நேரடி இராணுவ நடவடிக்கைக்காக 113 பில்லியன் டொலர்களையும், எரிசக்தி தொடர்பான பணவீக்கத்தினால் 100 பில்லியன் டொலருக்கும் அதிகமான தொகையையும் இழந்திருக்கிறது. ஆனால், அமெரிக்கா இந்தப் போருக்காக செலவிட்ட தொகையை விட, அதிகமான தொகையை ஈரானின் மீள்கட்டுமானத்திற்காக வழங்குகிறது. அதைவிட, இந்த நிதி, போரில் ஈரானுக்கு ஏற்படுத்தப்பட்ட இழப்புகளை விட, அதிக பெறுமதியானதாக இருக்கலாம். எவ்வாறாயினும் இது தவிர்க்க முடியாத ஒரு சூழலில் ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கின்ற அமைதி உடன்பாடு. அவ்வப்போது மிரட்டல்களை விடுத்தாலும் தவிர்க்க முடியாதபடி இரண்டு தரப்புகளும் இணங்கி வந்திருக்கின்றன.
இணக்கப்பாட்டுக்கு வருவது மாத்திரம் முக்கியமல்ல. இது அடுத்தடுத்த கட்டங்களுக்கு செல்ல வேண்டியது தான் முக்கியமானது. அதற்கு பரஸ்பரம் நம்பிக்கையும், விட்டுக்கொடுப்பும் அவசியமானதாக இருக்கும். அது சாத்தியமற்றுப்போனால் இந்த போர்நிறுத்த உடன்பாடும், 2002ல் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இலங்கை அரசுக்கும் இடையே கையெழுத்திடப்பட்ட போர்நிறுத்த உடன்பாடு போல முறிந்துபோகலாம். போர்நிறுத்தம் முடிந்துபோனால் ஈரானை நொருக்கிவிடுவோம், எரித்துவிடுவோம் என்றெல்லாம் வீரவசனம் பேசினாலும், ஈரானும் தன் பலத்தின் மீது அதிகம் நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறது. ஈரானின் பலம் அதற்கு மாத்திரமே தெரியும். அது தன்னை தற்காத்துக்கொள்ளக்கூடிய அளவுக்கு பலத்தை கொண்டிருக்கிறதா என்று தெரியாது.
எவ்வாறாயினும், இந்த சமரச உடன்பாட்டின் மூலம், ஈரான் பிராந்தியத்தில் அசைக்க முடியாத சக்தி என்பது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது. அமெரிக்காவை மிரள வைத்துவிட்ட நாடு என்ற நிலையை உருவாக்கியிருக்கிறது. வியட்நாம் போருக்கு பின்னர், அமெரிக்கா தவிர்க்க முடியாதபடி, போரில் இருந்து விலகும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது என்றால், அது ஈரானில் தான் ஏற்பட்டிருக்கிறது. இந்த உடன்பாட்டைக் கட்டிக்காப்பாற்ற வேண்டிய பொறுப்பு இரண்டு நாடுகளுக்கும் உள்ளது. இல்லாவிட்டால், இலங்கையில் அமைதி முயற்சிகளுக்கு ஏற்பட்ட நிலைதான் ஏற்படும்.
0 Comments