தமிழ் தேசிய அரசியலின் சீரழிவு: மக்களுக்கான பங்களிப்பு எங்கே?
இலங்கையின் தமிழ் தேசிய அரசியல் இன்று ஒரு முக்கியமான சந்திப்பில் நிற்கிறது. நாடாளுமன்ற தேர்தல் நிறைவடைந்து பல மாதங்கள் கழித்தும், தமிழ் தேசிய கட்சிகள் தங்களை மாற்றிக் கொள்ளாமல், தேர்தல் நேரங்களில் மட்டும் கூட்டுகளை பேசுவதில் காலத்தை செலவழிக்கின்றன. மக்களுக்கான சிந்தனையில் தமிழ் தேசிய கட்சிகள் எங்கு இருக்கின்றன என்ற கேள்வி இன்று முக்கியமானதாக மாறியுள்ளது.
தமிழரசு கட்சியின் உட்கட்சி நெருக்கடி
வடக்கு கிழக்கில் மிகப்பெரிய கட்சியான தமிழரசு கட்சி இன்று கடும் உட்கட்சி மோதலில் சிக்கியுள்ளது. 75 வயதான இந்த வரலாற்று சிறப்பு மிக்க கட்சி, தலைவர் தேர்தலில் வென்ற சிவஞானம் ஸ்ரீதரன் தொடர்ச்சியாக கட்சிக்கு தலைமை தாங்க முடியாமல் தடுக்கப்பட்டு வருகிறார். இது கட்சியின் உள் ஜனநாயகத்தையே கேள்விக்குள்ளாக்கும் விடயம்.
மாவை சேனாதிராஜாவின் இறுதிச் சடங்கிலும், முதலாம் ஆண்டு நினைவு தினத்திலும் கட்சிக்குள் இருக்கும் பகை வெளிப்படையாகத் தெரிந்தது. சமீபத்தில் ஸ்ரீதரனின் நாடாளுமன்ற குழு தலைவர் பதவி அகற்றப்பட்டது, சுமந்திரன் ஆதரவாளர்களால் கொண்டாடப்பட்டது. தமிழ் மக்கள் உலகம் வியக்கும் வெற்றிகளைக் கொண்டாடிய மக்கள், இன்று இத்தகைய சிறுமையான விடயங்களைக் கொண்டாட வேண்டிய நிலைக்கு சரிந்துள்ளனர்.
பனங்காட்டான் vs கொழும்பான்
தமிழரசு கட்சிக்குள் எப்போதும் இரண்டு பண்புகள் இருந்து வந்துள்ளன - பனங்காட்டான் மற்றும் கொழும்பான். வாக்காளர் மையமான உள்ளூர் தலைமைகளும், கொழும்பை நோக்கி சாயும் தலைமைகளும் இந்த கட்சிக்குள் இருந்து வந்திருக்கின்றன. முன்பு இந்த இரண்டு பண்புகளையும் கெட்டித்தனமாக கையாண்ட தலைமைகள் இருந்தன. ஆனால் இப்போது இந்த இரண்டு பண்புகளும் கடும் முரண்பாடு நிலைக்கு வந்துவிட்டன.
சுமந்திரன் என்பவர் தமிழ் மக்களின் வாக்குகளால் கொழும்பில் செல்வாக்கு மிக்க நபராக காணப்பட்டவர். ஆங்கிலம் பேசும் உயர்குடியினர், ராஜதந்திர சமூகம், புத்திஜீவிகள், எதிர்க்கட்சிகள், படைத்துறை பிரதானிகள், சிவில் சமூகங்கள், தூதரகங்கள் என எல்லா மட்டங்களிலும் அவருக்கு செல்வாக்கு இருந்தது. இப்படிப்பட்ட ஒருவரை ஒரு 'பனங்காட்டான்' தோற்கடித்தது அவரால் ஜீரணிக்க முடியாத தோல்வியாக இருந்தது.
தேசிய மக்கள் சக்தியின் வளர்ச்சி
தமிழரசு கட்சியின் சீரழிவுக்கு மத்தியில், அரசாங்கத்தின் ஆதரவு படிப்படியாக அதிகரிப்பது தெரிகிறது. கடந்த பிப்ரவரி 4ஆம் தேதி சுதந்திர தினம் கடந்த 16 ஆண்டுகளிலும் அதிகம் மக்களால் கொண்டாடப்படும் நிகழ்வாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்டிருந்தது. யாழ்ப்பாணம் முழுவதும் சிங்கக் கொடிகள் பறந்தன - கடலிலும், நகரிலும், தெருக்களிலும். பள்ளி மாணவர்களை கொண்டு வந்து மக்கள் மயப்படுத்தி கொண்டாடும் முயற்சி திட்டமிட்டு செய்யப்பட்டது.
தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கம் கிராம மட்டத்தில் தங்கள் வலைப்பிலையை ஆழமாக உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது. தமிழரசு கட்சியோடு, தமிழ் தேசியத்தோடு, ஆயுத போராட்டத்தோடு, விடுதலையோடு இருந்த பெரும்பெரும் மனிதர்கள் எல்லோரும் இன்று தமிழ் என்ற உணர்வுகளைக் கடந்து அரசாங்கத்தோடு சேர்ந்து பயணிப்பது பற்றி தேசிய மக்கள் சக்தி ஆரோக்கியமான எண்ணத்தைக் கொண்டிருக்கின்றது என்பதை முதன்மைப்படுத்த ஆரம்பிக்கிறார்கள்.
தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் முயற்சி
தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணி ஒரு ஆரோக்கியமான பயணத்தை, மக்கள் மயப்படுத்தப்பட்ட வடக்கு கிழக்கு குறித்த இயல்பை எடுப்பதற்கு முயற்சிக்கிறது. ஆனால் அந்த எல்லைக்குள் அது வர முடியாமல் இருக்கிறது. கடந்த காலத்தில் அது ஒரு மேட்டு மனோநிலைகளுக்குள்ளும், அறிவுஜீவித்தனமான எண்ணங்களுக்குள்ளுமே பெருமளவுக்கு பயணித்தது. சாதாரண மக்களோடு சேர்ந்து பயணிப்பதற்குரிய தளத்தை அது இன்னும் கொண்டிருக்கவில்லை.
அன்றைக்கு விட்ட தவறுகளில் இருந்து கற்றுக்கொண்டு தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணி ஒரு புதிய பாதையை அமைக்க முயற்படுகிறது. அது அடுத்த கட்டம் எப்படி போகும் என்று பார்க்க வேண்டும். தமிழ் மக்கள் பேரவை என்ற கருத்துருவாக்கம், கட்சிகளும் சிவில் அமைப்புகளும் சேர்ந்து உருவாக்கிய ஒரு முக்கியமான கூட்டு. இதே மாதிரியான முயற்சியை தென்னிலங்கையில் ஜேவிபி செய்து தேசிய மக்கள் சக்தியாக மாறி வெற்றி பெற்றுள்ளது.
தமிழ் மக்கள் எங்கே நிற்கிறார்கள்?
தமிழ் மக்கள் எத்தனை பெரிய வெற்றிகளை உலகம் வியக்கும் வெற்றிகளைக் கொண்டாடிய மக்கள், இப்பொழுது எதனைக் கொண்டாடும் நிலைக்கு சிறுமைப்பட்டிருக்கிறார்கள்? எதற்கு பனர் அடித்து, எதற்கு வெடி கொளுத்தி, எதற்கு இனிப்பு கொடுத்து கொண்டாடுகிறார்கள் என்ற விவஸ்தையே இல்லை. 75 வயதான கட்சி எங்கே வந்து நிற்கிறது?
நாடாளுமன்ற தேர்தலில் தமிழ் பகுதிகளில் அரசாங்கத்துக்கும் தமிழரசு கட்சிக்கும் கிடைத்த ஆசனங்கள் கிட்டத்தட்ட சமமாக இருந்தது. யாழ்ப்பாணத்தில் கூட ஒரு ஆசனம் கிடைக்கவில்லை. கிளிநொச்சியில் கிடைத்த ஒரு ஆசனம் தேவர் தொகுதி என்ற அடிப்படையில் யாழ் உடானாட்டுக்கு என்று பார்க்கப்படுகிறது. இந்த தோல்விகளில் இருந்து கற்றுக்கொண்டதாக தெரியவில்லை.
எப்படி முன்னேறுவது?
தமிழரசு கட்சிக்குள் இரண்டு வருடமாக உட்கட்சி மோதல்தான் நடக்கிறது. ஸ்ரீதரனாலும் கட்சியை முழுக்க தன் கட்டுப்பாட்டுக்கு கொண்டு வர முடியவில்லை. சுமந்திரனாலும் அதைச் செய்ய முடியவில்லை. இதுதான் பிரச்சனை. தமிழரசு கட்சிக்குள் இப்போது தலைமை இல்லை. உறுதியான முடிவெடுத்து உருகிப் பிணைந்த கட்டமைப்பாக அது இல்லை.
ஒரு விட்டுக் கொடுப்போடு இரண்டு பேருமே இல்லை. மக்களைப் பற்றி அவர்கள் முதன்மைப்படுத்தி சிந்திக்கிறார்களா? தங்களைப் பற்றித்தான் சிந்திக்கிறார்கள். அதுக்குப் பிறகு கட்சியைப் பற்றி கூட சிந்திக்கிறார்கள் இல்லை என்ற எண்ணம் தோன்றுகிறது.
தேசியமாக திரட்டுதல்
தேசியவாத அரசியல் என்பது ஒரு மக்களை தேசமாக திரட்டுவது. மக்களைத் தேசமாக திரட்டினால் அவர்கள் ஒரு பேரபலமாக மாறுவார்கள். அவர்கள் தவிர்க்க முடியாத பலமாக மாறுவார்கள். அப்படி வரும்போது இந்த மக்களைத் திரட்டினால் நாங்கள் அனைத்துலக சமூகத்தைத் திரட்டலாம். அனைத்துலக சமூகத்தைத் திரட்டினால்தான் ஒரு தீர்வை நோக்கிப் போகலாம்.
இனப்பிரச்சினைகள் எதுவுமே உள்நாட்டு பிரச்சினைகள் அல்ல. எல்லா இனப்பிரச்சினைகளும் சாராம்சத்தில் அனைத்துலக பிரச்சினைகள்தான். அதுக்கு நாங்கள் தென்பு திலியிலிருந்து தொடங்கி ஓஸ்லோ, டோக்கியோ வரையும் போய் வந்த மக்கள். இன்றைக்கு ஐநாவில் அரசாங்கம் பதில் சொல்ல வேண்டிய நிலை இருக்கிறது.
தன்னைத்தானே திரட்ட முடியாத கட்சி எப்படி பெரிய மக்களைத் திரட்டும்? இன்றைக்கு தமிழ் மக்களைத் திரட்ட முடியாமல் இருக்கிறது. பெரிய கட்சி தன்னைத்தானே திரட்ட முடியாத நிலையில், அது மக்களைத் திரட்ட முடியுமா?
புதிய மாற்றத்தின் தேவை
தென்னிலங்கையில் பாரம்பரிய கட்சிகளான யுஎன்பி, எஸ்எல்எஃப்பி போன்றவை உருமாறிவிட்டன. அந்த கட்சிகள் போட்ட குட்டிகளும், அந்த குட்டிகள் போட்ட குட்டிகள்தான் இப்பொழுது அரங்கில் உண்டு. அந்த பாரம்பரிய கட்சிகள் வெவ்வேறு சின்னங்கள், வெவ்வேறு கட்டமைப்புகளுக்குள் வந்துவிட்டன.
வெல்லவே முடியாது என்று கருதப்பட்ட ஜேவிபி, 20க்கும் குறையாத அமைப்புகளோடு இணைந்து தேசிய மக்கள் சக்தியாக எதிர்பாராத வெற்றியைப் பெற்றுள்ளது. தமிழ் மக்கள் பேரவை என்பது அந்த பரிசோதனையின் முதல் முயற்சி. இந்த உதாரணங்களின் அடிப்படையில் தமிழ் தேசிய அரசியலும் அடுத்த கட்டத்துக்குப் போக வேண்டும்.
ஒன்று ஒரு புதிய கட்சி எண்ணம் பெற வேண்டும், தோற்றுவிக்கப்பட வேண்டும். அல்லது அதற்கான ஒரு அடிப்படையோடு இந்த சமூகத்தில் ஒரு மாற்றம் நிகழ வேண்டும். இது ஒரு நீண்ட காலத்திற்குப் போகுமாக இருந்தால், இப்படியான அரங்கங்கள், இப்படியான உரையாடல்கள் எதிர்கால சூழலில் தேவையற்ற ஒரு நிலைக்குள் தள்ளும்.
முடிவுரை
வானம் அதிகமாக இருளும்போதுதான் நட்சத்திரங்கள் மினுங்கத் தொடங்கும் என்று ஒரு ஆங்கில பழமொழி சொல்கிறது. இப்பொழுது ஏறக்குறைய அந்த நிலைக்கு வந்துவிட்டோம். ஒரு கட்டத்தில் புதிய வெளிப்பாடுகள், புதிய சக்திகள் மேலிடம் முட்டும். இந்த புதிய சக்திகள், புதிய மாற்றங்கள் இல்லாவிட்டால், ஒரு பூகோள ரீதியான மாற்றம் ஒன்று வரும்.
தமிழரசு கட்சியின் சீரழிவு தமிழ் தேசிய அரசியலின் சீரழிவாக மாறுவதைத் தடுக்க, கட்சிக்குள் உள்ள நேர்மையானவர்களும், கட்சிக்கு வெளியே இருக்கிறவர்களும் இணைந்து செயல்பட வேண்டிய காலகட்டம் இது. தமிழ் மக்கள் தோல்விகளில் இருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதுதான் கடந்த 16 ஆண்டுகால அனுபவத்தின் பாடம்.
0 Comments