கல்வி, அதிகாரம், கண்ணீர்: இலங்கைத் தீவின் இருவேறு தமிழ் ஆளுமைகளின் கதை

சமூக ஆய்வு: இலங்கையின் இரு தமிழ் சமூகங்களும் அவற்றின் தனித்துவங்களும்

ஆய்வு: கோபாலகிருஷ்ண காந்தி (முன்னாள் தூதுவர்) | தொகுப்பு: எழுகை மீடியா

இலங்கைத் தீவில் வாழும் தமிழ் மக்கள் ஒரு தனித்துவமான சமூகக் கட்டமைப்பைக் கொண்டவர்கள். இந்தியாவில் இருந்து வெறும் ஒரு சிறு கடல் பரப்பினால் (Palk Strait) பிரிக்கப்பட்டிருந்தாலும், இலங்கையின் வடக்கு-கிழக்கு வாழ் தமிழர்களின் சமூக வளர்ச்சி என்பது இந்தியாவில் இருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டது என முன்வைக்கிறார் முன்னாள் தூதுவரும் எழுத்தாளருமான கோபாலகிருஷ்ண காந்தி அவர்கள்.

இரு வேறுபட்ட தமிழ் சமூகங்கள்

இலங்கையில் இரண்டு பிரதான தமிழ் சமூகங்கள் உள்ளன. முதலாவது, ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேலான வரலாற்றைக் கொண்ட வடக்கு-கிழக்கு வாழ் பூர்வீகத் தமிழர்கள். இரண்டாவது, 150 முதல் 200 ஆண்டுகளுக்கு முன் பிரித்தானியர் காலத்தில் தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளர்களாக அழைத்துச் செல்லப்பட்ட மலையகத் தமிழர்கள் (Up-country Tamils). இந்த இரு சமூகங்களும் தத்தமது நிலப்பரப்பில் மிகுந்த திறமையும் கலாசாரப் பெருமையும் கொண்டவை.

[யாழ்ப்பாணத்தின் கலாசார அடையாளம் மற்றும் கல்விப் பாரம்பரியம்]

யாழ்ப்பாணம் அதன் நேர்த்தியான கட்டிடக்கலை, தூய்மை மற்றும் உயர்ந்த எழுத்தறிவு விகிதத்திற்காக உலக அளவில் வியந்து நோக்கப்படுகிறது. குறிப்பாக, யாழ்ப்பாணப் பொது நூலகம் ஒரு 'பீனிக்ஸ்' பறவையைப் போல எரித்து சாம்பலாக்கப்பட்ட பின்னரும் மீண்டெழுந்து வந்துள்ளது. இது தமிழ் இலக்கியத்தின் மாபெரும் கருவூலமாக இன்றும் திகழ்கிறது.

சாதிப் பாகுபாடற்ற முன்னேற்றம்

"இந்தியாவில் நிலவும் இறுக்கமான சாதிப் படிநிலை (Caste Hierarchy) இலங்கையின் தமிழ் பகுதிகளில் இல்லை என்பதுதான் அவர்களின் வியக்கத்தக்க கல்வி முன்னேற்றத்திற்கு மிக முக்கியமான காரணம்."
- கோபாலகிருஷ்ண காந்தி

இந்தியாவில் ஒரு சமூகத்தை மற்றொரு சமூகம் ஒடுக்கும் முறை கல்வியைத் தடுத்து வைத்திருந்தது. ஆனால் இலங்கையில் கத்தோலிக்கம், பௌத்தம் மற்றும் தமிழ் இலக்கியங்களின் தாக்கம் காரணமாக, மக்கள் கல்வி ரீதியாக மிக வேகமாக முன்னேற முடிந்தது. எவ்வாறாயினும், இத்தகைய அமைதியான மற்றும் கல்விச் சமூகத்தின் மீது வன்முறை திணிக்கப்பட்டது ஒரு வரலாற்றுத் துயரம் என அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

மலையகத் தமிழர்களும் குடியுரிமைப் பிரச்சினையும்

மலையகத் தமிழர்கள் தோட்டத் தொழிலில் ஈடுஇணையற்ற திறமை கொண்டவர்கள். எவ்வாறாயினும், இந்திய-இலங்கை அரசியலின் காரணமாக அவர்கள் 'நாடற்றவர்களாக' ஆக்கப்பட்ட வரலாறு மிகக் கொடுமையானது. ஜவஹர்லால் நேரு அவர்கள், 100 ஆண்டுகளாக ஒரு நாட்டில் வாழும் மக்கள் அந்த நாட்டின் குடிமக்களாகவே கருதப்பட வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தார்.

[இலங்கையின் பொருளாதார முதுகெலும்பாகத் திகழும் மலையகத் தமிழ் மக்கள்]

பிற்காலத்தில் ஏற்பட்ட ஒப்பந்தங்களின்படி பெருமளவிலான மக்கள் இந்தியாவிற்குத் திருப்பி அனுப்பப்பட்டனர் (Repatriation). அவ்வாறு திரும்பிய மக்கள் இந்தியத் தோட்டங்களில் உள்வாங்கப்பட முடியாமல் மிகுந்த இன்னல்களுக்கு ஆளாகினர். முத்தையா முரளிதரன் போன்ற தலைசிறந்த ஆளுமைகளை உருவாக்கிய இந்தச் சமூகம், இன்றும் மிகுந்த மரியாதையுடனும் உணர்வுப்பூர்வமாகவும் கையாளப்பட வேண்டிய ஒரு சமூகமாகும்.

முற்றும்.