உடைந்த சிலைகளும் ஓயாத பிரகடனமும்: நல்லூர் முன்றலில் திலீபன் முழங்கிய மக்கள் புரட்சிக்கான தார்மீக அறைகூவல்!
"மக்கள் புரட்சி வெடிக்கட்டும், சுதந்திர தமிழீழம் மலரட்டும்" என்ற திலீபனின் விடுதலைக் குரல் ஒருபோதும் அடங்கிப்போகாது; ஏனெனில், அது ஒடுக்கப்படும் ஒவ்வொரு தமிழனின் இரத்த நாளங்களிலும் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஓயாத விடுதலைப் பிரகடனம்! யாழ்ப்பாணம் நல்லூர் நினைவுச் சதுக்கத்தில் அமைக்கப்பட்டிருந்த தியாகதீபம் லெப்டினன்ட் கேணல் திலீபனின் திருவுருவச் சிலை சிறிலங்கா அரசு இயந்திரத்தால் இன்று அதிகாலை வேளையில் பலவந்தமாக அகற்றப்பட்டிருக்கும் இத்தருணம், ஈழத்தமிழினத்திற்கு வெறும் உணர்ச்சிவசப்படும் நாளோ அல்லது துக்க நாளோ அல்ல; மாறாக, இது முப்பத்தொன்பது வருடங்களுக்கு முன்பு அந்த உன்னதத் தியாகி நல்லூர் முன்றலில் பிரகடனப்படுத்திய வரலாற்று வாக்குறுதியை மீண்டும் நெஞ்சில் ஏந்தி அறப்போராட்டக் களம் புக வேண்டிய தார்மீகத் திருப்புமுனையாகும். பன்னிரண்டு நாட்கள் சொட்டு நீர் கூட அருந்தாமல் அணு அணுவாகத் தன் உடலை உருக்கி, மேடையில் அவர் உதிர்த்த "மக்கள் புரட்சி வெடிக்கட்டும், சுதந்திர தமிழீழம் மலரட்டும்" என்ற இறுதி முழக்கம் என்பது வெறும் உணர்ச்சிமிக்க வார்த்தைகள் அல்ல; அது ஒடுக்கப்பட்ட ஒரு தேசிய இனத்தின் கூட்டு விடுதலைக்கான அறிவியல் பூர்வமான போர் முரசம் என்பதை இன்று நாம் இன்னும் ஆழமாக உணர்கிறோம். ஒரு இனம் தனது பூர்வீக நிலத்தையும், இறையாண்மையையும் மீட்டெடுக்க வேண்டுமாயின், அது எவ்வகையான போராட்ட வடிவமாக அமைந்தாலும், அந்த இன மக்களின் பூரணமான கூட்டு ஆதரவும் பங்களிப்பும் இல்லாமல் அதனை வென்றெடுக்க முடியாது என்ற உலக வரலாற்று யதார்த்தத்தையே திலீபன் தனது தியாகத்தின் மூலம் நமக்கு ஆவணப்படுத்திச் சென்றார். ஒட்டுமொத்த மக்களும் விடுதலையென்ற ஒரே இலட்சியத்திற்காகத் தங்களின் அன்றாட சுயநலன்களைக் கடந்து, பேரியக்கமாகத் திரண்டு முன்வரும் போதுதான் எந்தவொரு மக்கள் புரட்சியும் அதன் மூலமான தேசிய விடுதலையும் சாத்தியப்படும் என்பதை உலக விடுதலை வரலாறுகள் நமக்குத் தெள்ளத்தெளிவாகப் புகட்டுகின்றன.
நல்லூர் நினைவுச் சதுக்கத்தில் இருந்த திலீபனின் திருவுருவச் சிலை — அரசு இயந்திரத்தால் அகற்றப்பட்ட நிலை.
உலக வரலாற்றை நாம் உற்றுநோக்கினால், பிரெஞ்சுப் புரட்சி முதல் அல்ஜீரியாவின் விடுதலைப் போராட்டம் வரையிலும், அமெரிக்க வல்லரசின் நவீன ஆயுதப் பலத்தையே மண்டியிடச் செய்த வியட்நாமின் மக்கள் யுத்தம் வரையிலும், ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான இறுதி வெற்றியைத் தீர்மானித்தது வெறும் ஆயுதப் பலமோ அல்லது ராணுவக் கட்டுமானங்களோ அல்ல; மாறாக, ஒட்டுமொத்த பொதுமக்களும் தங்களின் கூட்டு விடுதலையைத் தங்களின் சொந்த வாழ்வியல் தேவையாக உணர்ந்து வீதிகளில் இறங்கிப் போராடிய மக்கள் புரட்சி மட்டுமே ஆகும். வியட்நாமின் தந்தை ஹோ சி மின் குறிப்பிட்டது போல, "மக்களின் இதயங்களில் எரியும் விடுதலைத் தீயை எந்தவொரு ஆக்கிரமிப்பு ராணுவத்தாலும் அணைத்துவிட முடியாது" என்ற அதே வரலாற்று விதியைத்தான், நல்லூர் முன்றலில் அணு அணுவாக உருகியபடியே திலீபனும் ஈழத்தமிழினத்திற்குப் போதித்துச் சென்றார். கான்கிரீட் சிலைகளை உடைப்பதன் மூலமோ, அல்லது சிசிடிவி கேமராக்களின் கண்களை மறைத்து இரவோடு இரவாக அவற்றை அகற்றுவதன் மூலமோ, தமிழ் மக்களின் நெஞ்சங்களில் சுடர்விட்டெரியும் திலீபனின் இலட்சியக் கனவை சிங்கள பேரினவாதத்தால் ஒருபோதும் சிதைத்துவிட முடியாது. "மக்கள் புரட்சி வெடிக்கட்டும், சுதந்திர தமிழீழம் மலரட்டும்" என்ற திலீபனின் விடுதலைக் குரல் ஒருபோதும் அடங்கிப்போகாது; ஏனெனில், அது ஒடுக்கப்படும் ஒவ்வொரு தமிழனின் இரத்த நாளங்களிலும் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஓயாத விடுதலைப் பிரகடனம். தாயகத்திலும் புலம்பெயர் தேசங்களிலும் வாழும் ஒட்டுமொத்த தமிழ் சமூகமும் தங்களின் அக முரண்பாடுகளைக் கடந்து, நீதிக்கான ஒரு மாபெரும் அறிவார்த்தமான மக்கள் திரள் புரட்சியாகத் திரண்டெழுவதே, திலீபனின் தியாகத்திற்கு நாம் செலுத்தும் உண்மையான வீரவணக்கமாக அமையும் என்று எழுகதிர் இதழ் ஒட்டுமொத்த தமிழினத்திற்கும் தார்மீக அறைகூவல் விடுக்கிறது.
0 Comments