ஐ.நா. மனித உரிமைப் பொறிமுறையும் ஈழத்தமிழரின் ராஜதந்திரச் சவால்களும்: தமிழ்நெட் ஜெயச்சந்திரனின் நேர்காணல் வழி ஓர் ஆழமான மதிப்பீடு!
ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவையின் (UNHRC) அண்மைக்கால இடைக்கால அறிக்கை மற்றும் அதற்கு இலங்கை அரசு அளித்துள்ள எதிர்வினைகளின் பின்னணியில், 'தமிழ்நெட்' இணையதளத்தின் நிறுவக இயக்குநர் திரு. ஜெயச்சந்திரன் அவர்கள் பகிர்ந்துள்ள கருத்துக்கள், ஈழத்தமிழர் தரப்பு உடனடியாகக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய பல கசப்பான உண்மைகளையும், எதிர்காலத்திற்கான உத்திகளையும் வெளிப்படுத்தியுள்ளன. சர்வதேசச் சட்டம் மற்றும் ராஜதந்திரக் களங்களில் தமிழ் இயக்கங்கள் மற்றும் புலம்பெயர் அமைப்புகள் எவ்வாறு தங்களின் 'கோரிக்கைகளை' (The Ask) துல்லியமாக முன்வைக்க வேண்டும் என்பதையும், இலங்கை அரசு சர்வதேச அரங்கில் எத்தகைய நுட்பமான கடன்-கொடுத்தல் வாங்கல் (Transactional Politics) உத்திகளைக் கையாள்கிறது என்பதையும் இந்த உரை மிக ஆழமாகத் தோலுரித்துக் காட்டியுள்ளது.
இந்த நேர்காணலின் மிக முக்கியமான புள்ளி, ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணையாளரின் தற்போதைய திருத்தப்பட்ட அறிக்கையில் (Advanced Unedited Version) இருந்து இலங்கை அரசின் அழுத்தத்தால் 'மலையகத் தமிழர்' (Hill Country Tamils) என்ற அடையாளமே திட்டமிட்டு அப்புறப்படுத்தப்பட்டுள்ள அதிர்ச்சித் தகவலாகும். இலங்கையில் தமிழினத்தின் மீது நிகழ்த்தப்பட்ட குற்றங்கள் யாவும் 'தமிழ் அடையாளத்தின்' மீது தொடுக்கப்பட்ட முறையான 'இனஅழிப்பு' (Genocide) என்பதை சர்வதேசக் குற்றவியல் தளத்திற்கு நகர்த்தக் கூடாது என்பதில் கொழும்பு அரசு எவ்வளவு எச்சரிக்கையாக இருக்கிறது என்பதற்கு இதுவே ஆகச்சிறந்த சான்றாகும். அதேபோல, 1998 ஆம் ஆண்டிலேயே இலங்கை நீதிமன்றங்களில் Corporal Rajapaksa போன்றவர்களால் பகிரங்கமாக ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட 'செம்மணி புதைகுழி' போன்ற பாரதூரமான போர்க்குற்ற ஆதாரங்களை ஐ.நா.வின் தற்போதைய பொறிமுறை (OHCHR Sri Lanka Accountability Project - OSLAP) கையாள்வதில் உள்ள போதாமைகளையும் ஜெயச்சந்திரன் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். சர்வதேச பிரசன்னத்துடன் கூடிய சாட்சியப் பாதுகாப்பிற்கான 'போர்ன்மவுத் புரோட்டோகால்' (Bournemouth Protocol) போன்ற வலுவான பொறிமுறைகளைக் கோருவதற்கு ஐ.நா. தயங்குவதும், அதற்குப் பதிலாக சாதாரண மரணங்களைக் கையாளும் 'மினசோட்டா புரோட்டோகால்' (Minnesota Protocol) போன்ற பலவீனமான அணுகுமுறைகளை முன்வைப்பதும் ஐ.நா.வின் சர்வதேச சமரசப் போக்கையே காட்டுகிறது.
இலங்கை அரசு கடந்த ஆகஸ்ட் 31 அன்று ஐ.நா.விற்கு அனுப்பிய பதிலில், பாதிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை குறித்த சிறிய தவறுகளைப் பூதாகாரமாக்கி, பாரதூரமான போர்க்குற்றங்களை முற்றிலும் மறுக்கும் வழக்கமான திசைதிருப்பல் உத்தியைக் கையாண்டுள்ளது. மேலும், ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேரவையின் 10 நிகழ்ச்சி நிரல்களில் மிகவும் பலவீனமான, சம்பந்தப்பட்ட நாட்டின் ஒத்திசைவை மட்டுமே கோரும் 'நிகழ்ச்சி நிரல் 2' (Agenda Item 2) இன் கீழ் இந்த விசாரணையைத் தொடர்ந்து முடக்குவதிலேயே இலங்கை அரசு வெற்றி கண்டுள்ளது. 16 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகப் பொறுப்புக்கூறலை மறுக்கும் ஓர் அரசுக்கு எதிராக, கடுமையான மனித உரிமை மீறல்களைச் சந்திக்கும் நாடுகளைக் கையாளும் 'நிகழ்ச்சி நிரல் 4' (Agenda Item 4) இற்கு இந்த விவாதத்தை நகர்த்த வேண்டியதன் அவசியத்தை இந்த ஆய்வு வலியுறுத்துகிறது.
துரதிர்ஷ்டவசமாக, தாயகத்திலும் புலம்பெயர் தேசங்களிலும் உள்ள தமிழ் அரசியல் கட்சிகளும், 70-க்கும் மேற்பட்ட தமிழ் அமைப்புகளும் இத்தகைய சர்வதேச சட்ட நுணுக்கங்களை ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளாமல், பகுதி நேரப் பணியாகவே ஐ.நா. வேலைத்திட்டங்களை அணுகுகின்றன. தங்களுக்குள் இருக்கும் உள்முரண்பாடுகளாலும், ஒருங்கிணைப்பின்மையாலும் (Coordination Gap), 'பவர் ஷேரிங்' (Power Sharing) மற்றும் 'டிவொல்யூஷன்' (Devolution) போன்ற சொற்களின் சட்ட ரீதியான வேறுபாடுகளைக் கூடப் புரிந்துகொள்ளாமல் குழம்பிக் கிடக்கின்றனர். தளபதி கிட்டு அவர்கள் வெளிநாட்டில் இருந்தபோதே ஐ.நா.வை நோக்கிய முறையான இனஅழிப்புச் சுவடுபடுத்தல் (Documentation) வேலைத்திட்டங்களை ஆரம்பித்து வைத்தார் என்ற வரலாற்று உண்மையை நினைவூட்டும் ஜெயச்சந்திரன், தமிழர்கள் தங்களின் தெளிவான வழிவரைபடத்தின்படி (Road Map 2027) அடுத்த ஒரு ஆண்டு காலத்திற்குள் பிரித்தானியா, கனடா போன்ற கோர்-குரூப் (Core Group) நாடுகளுக்குச் சர்வதேச அழுத்தங்களைக் கொடுக்காவிட்டால், ஈழத்தமிழர்களுக்கான சர்வதேச நீதிப் பொறிமுறை நிரந்தரமாக மூடப்பட்டுவிடும் என்று எச்சரிக்கிறார். ஈழத்தமிழ் மக்கள் அனைவரும் தங்களின் அரசியல் விழிப்புணர்விற்காகக் கட்டாயம் அறிந்து கொள்ள வேண்டிய மிக முக்கியமான ஆவணம் இந்த நேர்காணல் ஆகும்.
0 Comments