உலக பத்திரிகையாளர் தினம்: தமிழீழ மண்ணின் தியாகிகளும், உலக ஊடகங்களின் குரலும்
இன்று உலக பத்திரிகையாளர் தினம். ஐக்கிய நாடுகள் சபை 1993-ஆம் ஆண்டு இந்த நாளை அறிவித்தது. நமீபியாவின் வின்ட்ஹோக் பிரகடனத்தின் அடிப்படையில், பத்திரிகை சுதந்திரத்தைப் பாதுகாக்கவும், பத்திரிகையாளர்களின் பணியைக் கௌரவிக்கவும் இந்த தினம் ஒதுக்கப்பட்டது.
உலகெங்கும் பத்திரிகையாளர்கள் உண்மையை வெளிப்படுத்தி, அதிகாரத்தைக் கண்காணித்து, மக்களுக்குத் தகவல்களை வழங்கி, ஜனநாயகத்தை வலுப்படுத்துகின்றனர். ஆனால், சில நாடுகளில் – குறிப்பாக இலங்கை போன்ற போர்க்களங்களில் – இந்தப் பணி உயிர் ஆபத்துடன் கூடியது. தமிழீழ மண்ணில் பத்திரிகையாளர்கள் அனுபவித்த கொடுமைகள், உலகப் பத்திரிகை சுதந்திரத்தின் மீது வைக்கப்பட்ட கேள்வியாகவே நிற்கின்றன.
உலக பத்திரிகையாளர் தினம் — மே 3 — உண்மைக்காக உயிர்தியாகம் செய்த பத்திரிகையாளர்களை நினைவுகூரும் நாள்.
தமிழீழத்தில் பத்திரிகையாளர்கள் மீதான கொடுமைகள்
இலங்கையின் 26 ஆண்டு கால உள்நாட்டுப் போரின்போது (1983-2009), குறிப்பாகத் தமிழீழப் பகுதிகளில் (வடக்கு, கிழக்கு) பத்திரிகையாளர்கள் இரு தரப்புகளாலும் – அரசப் படைகள், பராமரிப்புப் படைகள் மற்றும் ஒட்டுக் குழுக்கள் உள்ளிட்ட – அச்சுறுத்தல்களுக்கு ஆளானார்கள். ஆனால், பெரும்பாலான கொலைகள் அரசு ஆதரவுப் பராமரிப்புப் படைகளுடன் தொடர்புடையவை என்று சர்வதேச அமைப்புகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
வெள்ளை வேன் கடத்தல்கள், குண்டுவீச்சுத் தாக்குதல்கள், அச்சுறுத்தல்கள், ஊடக அலுவலகங்கள் மீதான தாக்குதல்கள் – இவை தமிழ் ஊடகவியலாளர்களின் வாழ்க்கையை நரகமாக்கின. 2009-ஆம் ஆண்டு போரின் இறுதிக் கட்டத்தில் வன்னிப் பகுதிக்குச் சர்வதேச ஊடகவியலாளர்களுக்கு அணுகல் முழுமையாகத் தடை செய்யப்பட்டது. இது உண்மையை மறைக்கும் முயற்சியாகவே பார்க்கப்பட்டது.
உதயன் பத்திரிகை அலுவலகம் மீது பலமுறை தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. பத்திரிகையாளர்கள் வீட்டில் கொல்லப்பட்டார்கள். போர் முடிந்த பின்னரும், தமிழ் பத்திரிகையாளர்கள் மீதான கண்காணிப்பு, அச்சுறுத்தல் தொடர்கிறது.
எத்தனை தமிழ் பத்திரிகையாளர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள்?
தரவுகள் அதிர்ச்சியூட்டுகின்றன. ஜர்னலிஸ்ட்ஸ் ஃபார் டெமாக்ரசி இன் ஸ்ரீலங்கா (JDS) அமைப்பின்படி, 2004 ஏப்ரல் முதல் 2009 மார்ச் வரை 34 பத்திரிகையாளர்கள் மற்றும் ஊடகப் பணியாளர்கள் கொல்லப்பட்டனர். இதில் 30 பேர் தமிழர்கள், 3 சிங்களர்கள், 1 முஸ்லிம்.
கமிட்டி டு ப்ரொடெக்ட் ஜர்னலிஸ்ட்ஸ் (CPJ) படி, 1992 முதல் 2009 வரை 18-25 பத்திரிகையாளர்கள் (மோட்டிவ் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட) கொல்லப்பட்டனர். 2000-2010 காலகட்டத்தில் மொத்தம் குறைந்தது 44 ஊடகவியலாளர்கள்/பணியாளர்கள் கொல்லப்பட்டதாக REDRESS அறிக்கை கூறுகிறது. பெரும்பான்மை தமிழ் ஊடகவியலாளர்கள்.
சில முக்கிய தமிழ் பத்திரிகையாளர்கள்: மைல்வாகனம் நிமலராஜன் (BBC, விரகேசரி – 2000, யாழ்ப்பாணம்), ஐயாத்துரை நடேசன் (விரகேசரி – 2004, பட்டுக்கோட்டை), தர்மரத்னம் சிவராம் (தாரகி – 2005, கொழும்பு), சுப்ரமணியம் சுகிதராஜா (சுடர் ஒளி – 2006, திருகோணமலை), ஷோபா / ஈசைப்பிரியா (LTTE ஊடகப் பிரிவு – 2009, முல்லைத்தீவு; Channel 4 ஆவணப்படத்தில் காட்டப்பட்டது). இந்தப் பட்டியல் முழுமையானது அல்ல. பலர் காணாமல் போனார்கள் அல்லது அச்சுறுத்தலால் நாட்டைவிட்டு வெளியேறினார்கள்.
Channel 4-ன் "Sri Lanka's Killing Fields" ஆவணப்படம் — 2009 இறுதிப் போரில் நடந்த மனித உரிமை மீறல்களை உலகுக்கு வெளிப்படுத்தியது. (படம்: Channel 4 News)
உலக பத்திரிகையாளர்களின் பணியும், தமிழின அழிப்புக்குக் குரல் கொடுத்தவர்களும்
உலகப் பத்திரிகையாளர்கள் உண்மையைத் தேடி, அநீதிக்கு எதிராகக் குரல் கொடுப்பதே அவர்களின் முதன்மைப் பணி. ஆனால், 2009 போர் இறுதிக் கட்டத்தில் இலங்கை அரசு சர்வதேச ஊடகவியலாளர்களை வன்னியில் இருந்து தடுத்தது. இதனால் உள்ளூர் தமிழ் ஊடகவியலாளர்களின் தகவல்களும், ரகசியமாகப் பதிவு செய்யப்பட்ட காட்சிகளுமே உலகுக்குச் சென்றன.
தமிழின அழிப்பு (அல்லது போர்க் குற்றங்கள்) குறித்துக் குரல் கொடுத்த முக்கிய உலக ஊடகவியலாளர்கள்/அமைப்புகள்:
Channel 4 (பிரிட்டன்): ஜான் ஸ்னோ, கல்லம் மேக்ரே ஆகியோர் தயாரித்த "Sri Lanka's Killing Fields" ஆவணப்படத் தொடர் (2011, 2013). இது 2009 இறுதிப் போரில் நடந்த மனித உரிமை மீறல்கள், பாலியல் வன்கொடுமைகள், சிறைக்கைதிகள் சுட்டுக் கொல்லப்படுதல் உள்ளிட்டவற்றை வெளிப்படுத்தியது. தமிழ் பத்திரிகையாளர் ஈசைப்பிரியாவின் உடல் காட்சிகளும் இதில் இடம்பெற்றன. இது உலக அளவில் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியது.
பிரான்செஸ் ஹாரிசன் (முன்னாள் BBC): "Still Counting the Dead" நூலின் மூலம் போருக்குப் பிந்தைய தமிழ் மக்களின் துயரங்களை ஆவணப்படுத்தினார்.
அம்னஸ்டி இன்டர்நேஷனல், ரிபோர்ட்டர்ஸ் விதவுட் போர்டர்ஸ் (RSF), CPJ: தொடர்ச்சியாக அறிக்கைகள் வெளியிட்டுத் தமிழ் பத்திரிகையாளர்கள் மீதான தாக்குதல்களுக்குக் கண்டனம் தெரிவித்தன. UN அறிக்கைகளும் (OISL) போர்க் குற்றங்களைச் சுட்டிக்காட்டின.
இவர்களின் பங்களிப்பு இல்லையென்றால், 2009-இல் வன்னியில் நடந்த சம்பவங்கள் (UN படி 70,000 - 110,000 தமிழ் பொதுமக்கள் பலி) உலகுக்கு மறைக்கப்பட்டிருக்கும். ஆனால், பல மேற்கத்திய ஊடகங்கள் "இலங்கை-இந்திய அரசத் தரப்பு" கதையை மட்டுமே சொன்னதாக விமர்சனங்களும் உண்டு.
கொல்லப்பட்ட இலங்கைப் பத்திரிகையாளர்களுக்கான நினைவேந்தல் — நீதிக்கான குரல் இன்னும் ஒலிக்கிறது. (படம்: Amnesty International)
நிறைவாக: நீதிக்கான குரல்
உலகப் பத்திரிகையாளர் தினத்தில், தமிழீழப் பத்திரிகையாளர்களின் தியாகத்தை நினைவுகூர்வது முக்கியம். அவர்கள் உயிர் தியாகம் செய்தும், உண்மைக்காகப் போராடினார்கள். இன்றும் தமிழ் பத்திரிகையாளர்கள் (எ.கா. குமணன் கனபதிப்பிள்ளை) அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகின்றனர். CPJ, RSF போன்ற அமைப்புகள் தொடர்ந்து கண்காணிக்கின்றன. ஆனால், உண்மையான நீதி – கொலையாளர்களுக்குத் தண்டனை – இன்னும் கிடைக்கவில்லை.
எழுகை வாசகர்களே, இந்த தினத்தில் அந்தத் தியாகிகளுக்கு அஞ்சலி செலுத்துவோம். உண்மையை மறைக்க முடியாது – அது ஒருநாள் வெளியே வரும்.
தரவுகள் மற்றும் ஆதாரங்கள்: Committee to Protect Journalists (CPJ) – cpj.org/asia/sri-lanka/, Journalists for Democracy in Sri Lanka (JDS) அறிக்கைகள், REDRESS அறிக்கை (2025) – Killing Sri Lankan Journalists, Channel 4 "Sri Lanka's Killing Fields" ஆவணப்படங்கள், RSF, Amnesty International அறிக்கைகள்.
இந்த ஆய்வுக் கட்டுரை தரவுகளின் அடிப்படையில் தயாரிக்கப்பட்டது. உண்மைக்காக உயிர் தியாகம் செய்த பத்திரிகையாளர்களுக்கு மரியாதை.
0 Comments