2026-ல் வடகிழக்கு இலங்கை: தொல்லியல் என்ற போர்வையில் அரங்கேறும் கட்டமைப்புச் சார் இன அழிப்பு!

ஆய்வுக்கட்டுரை

சிங்களமயமாக்கலும் தொல்லியல் திணைக்களமும் : 2026இன் அரசியல் சவால்கள்!

கட்டுரையாளர் - ம. மோகனதாரணி, யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழகம், கலாசார சுற்றுலாத்துறை

வரலாறு என்பது எப்போதும் உண்மைகளால் மட்டும் எழுதப்படுவதில்லை. பல நேரங்களில் அது அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களின் விருப்பங்களாலேயே வடிவமைக்கப்படுகிறது. இலங்கையின் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில் 'தொல்லியல்' என்பது இன்று கடந்த காலத்தைப் படிக்கும் ஓர் அறிவியலாகத் திகழவில்லை. மாறாக, அது நிகழ்காலத்தின் நிலப்பரப்பையும், எதிர்காலத்தின் இன அடையாளத்தையும் தீர்மானிக்கின்ற ஒரு கூர்மையான அரசியல் கருவியாக உருமாறியிருக்கிறது.

இலங்கையின் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில் 'தொல்லியல்' என்பது இன்று வெறும் மண் சார்ந்த தேடல் மட்டுமல்ல. அது ஒரு கட்டமைப்புச் சார் இன அழிப்பின் நுட்பமான வடிவமாக உருவெடுத்துள்ளது.

2026ஆம் ஆண்டின் அரசியல் சூழலில், நாடு ஒரு முறைமை மாற்றத்தை நோக்கி நகர்வதாகப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டபோதிலும், தமிழ் மக்களின் பூர்வீக நிலங்கள் மீதான தொல்லியல் திணைக்களத்தின் பிடி தளரவில்லை. குறிப்பாக, ஒரு தேசத்தின் பூர்வீக அடையாளங்களைச் சிதைப்பதன் மூலம் அந்த நிலத்தின் மீதான உரிமையைக் கோருவதும், தொல்லியல் சட்டங்களைப் பயன்படுத்தி மக்களின் வாழ்விடங்களைச் சுவீகரிப்பதும் 2026இன் பிரதான அரசியல் சவால்களாக உருவெடுத்துள்ளன. இக்கட்டுரை, எவ்வாறு தொல்லியல் என்ற போர்வையில் அரசியல் நிகழ்ச்சி நிரல்கள் அரங்கேற்றப்படுகின்றன என்பதையும், அதனால் ஈழத்தமிழர்களின் மரபுரிமைக்கு ஏற்பட்டுள்ள அச்சுறுத்தல்களையும் விரிவாக ஆராய்கிறது.

புதிய அரசாங்கத்தின் நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்கள் தென்னிலங்கையில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தினாலும், வடக்கு-கிழக்கில் அவை "சிங்களமயமாக்கல்" என்ற நீண்டகாலத் திட்டத்தின் தொடர்ச்சியாகவே இருக்கின்றன. இலங்கையின் 1940ம் ஆண்டின் 9ம் இலக்க தொல்பொருள் கட்டளைச் சட்டம், வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இடங்களைப் பாதுகாப்பதற்கான அதிகாரத்தைத் திணைக்களத்திற்கு வழங்குகிறது. ஆனால், கடந்த தசாப்தங்களாக இந்த அதிகாரம் தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் மக்களின் பூர்வீக நிலங்களைச் சுவீகரிக்கப் பயன்படுத்தப்படுவதாகக் குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்துள்ளன.

நாடாளுமன்றக் குழு (COPA) கூட்டத்தில் 48% தொல்லியல் இடங்கள் இன்னும் அரசாணை மூலம் அறிவிக்கப்படவில்லை என அம்பலமானது — ஜனவரி 6, 2026 (படம்: Newswire.lk)

2026ல் தற்போதைய நிலை

சமீபத்திய தரவுகளின்படி, வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில் மட்டும் 2,000க்கும் மேற்பட்ட இடங்களைத் தொல்லியல் அடையாளங்களாகத் திணைக்களம் குறித்து வைத்துள்ளது. இதில் பல இடங்கள் மக்களின் விவசாய நிலங்களாகவும், பூர்வீக வழிபாட்டிடங்களாகவும் உள்ளன. 2026 ஜனவரியில் நடைபெற்ற நாடாளுமன்றக் குழு (COPA) கூட்டத்தில், இலங்கையில் அடையாளம் காணப்பட்ட 48% தொல்லியல் இடங்கள் இன்னும் முறையாக அரசாணை மூலம் அறிவிக்கப்படவில்லை என்பது அம்பலமானது. இந்தச் சட்டச் சிக்கலைப் பயன்படுத்தி, திணைக்களம் தன்னிச்சையாக நிலங்களை எல்லையிடுவது பெரும் சட்டச்சவாலாக உருவெடுத்துள்ளது.

குறுந்தூர் மலை மற்றும் வெடுக்குநாறி மலை — 2026இன் நெருப்புப் புள்ளிகள்

ஈழத் தமிழ் மக்களின் மரபுரிமை நிலப்பரப்பில், தொல்லியல் என்ற போர்வையில் முன்னெடுக்கப்படும் அரசியல் நகர்வுகள் 2025–2026 காலப்பகுதியில் புதியதொரு பரிமாணத்தை எட்டியுள்ளன. குறிப்பாக, முல்லைத்தீவின் குறுந்தூர் மலை மற்றும் வவுனியாவின் வெடுக்குநாறி மலை ஆகிய இரு இடங்களும் வெறும் வழிபாட்டிடங்கள் என்ற நிலையைக் கடந்து, இன அடையாளப் போராட்டத்தின் மையப்புள்ளிகளாக மாறியுள்ளன.

குறுந்தூர் மலை நிலத்தகராறில் தொல்லியல் திணைக்களத்தின் முறைகேடுகளை பௌத்த பிக்கு வெளிப்படுத்தியது — அக்டோபர் 31, 2025 (படம்: Newswire.lk)

நீதிமன்றத்தின் தெளிவான தடை உத்தரவுகள் நடைமுறையில் இருந்தபோதிலும், அதிகார வர்க்கத்தின் துணையோடு குறுந்தூர் மலையில் பௌத்த விகாரை கட்டி முடிக்கப்பட்டது. 2026 பெப்ரவரி நிலைவரப்படி, அந்த மலையின் பூர்வீக குடிமக்களான தமிழர்களின் 'அத்தீஸ்வரன் ஐயனார்' ஆலய வழிபாட்டு உரிமைகள் திட்டமிட்டு முடக்கப்பட்டுள்ளன. இராணுவப் பாதுகாப்போடு அங்கு அரங்கேறும் மாற்றங்கள், ஒரு குறிப்பிட்ட மத அடையாளத்தை திணிக்கும் முயற்சியாகவே பார்க்கப்படுகின்றன.

வெடுக்குநாறி மலையின் ஆதிசிவன்

நெடுங்கேணிப் பகுதியில் அமைந்துள்ள வெடுக்குநாறி மலையில் ஆதிசிவன் சிலைகள் சிதைக்கப்பட்டமை தமிழ் மக்கள் மத்தியில் பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியது. சட்டப் போராட்டங்கள் மூலம் அங்கு மீண்டும் வழிபாடு நடத்த அனுமதி கிடைத்தாலும், தொல்லியல் திணைக்களம் அந்த நிலப்பரப்பைத் தனது முழுமையான ஆதிக்கத்தின் கீழ் கொண்டுவரத் தொடர்ந்து முயற்சித்து வருகின்றது.

இந்த இடங்களை "பௌத்தத்தின் தொட்டில்" எனப் பெயரிடுவதன் பின்னணியில் ஒரு நுட்பமான அரசியல் நிகழ்ச்சி நிரல் ஒளிந்திருப்பதாகத் தமிழ் தரப்பு குற்றம் சாட்டுகின்றது. வரலாற்றுச் சான்றுகளை ஒருதலைப்பட்சமாகப் பயன்படுத்தி, அந்த நிலத்திற்கும் தமிழ் மக்களுக்குமான தொப்புள்கொடி உறவைச் சிதைப்பதே இதன் இறுதி இலக்கு எனப் பரவலாக அஞ்சப்படுகிறது.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், தொல்லியல் என்பது இங்கு வரலாற்றைத் தேடும் அறிவியலும் மாறாக நிலத்தின் உரிமையாளர்களை மாற்றியமைக்கும் ஒரு அதிகாரபூர்வமான கருவியாகவே பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.

சிங்களமயமாக்கல் : கட்டடங்களைத் தாண்டிய ஒரு படிநிலை மாற்றம்

வடகிழக்கு இலங்கையில் "பௌத்த பாரம்பரிய பாதுகாப்பு" என்ற பெயரில் நடைபெறுகிறது எனக் கூறப்படும் செயல்முறைகள் வெறும் விகாரைகள் கட்டுவது மட்டுமல்ல — நிர்வாகம், நில உரிமை, அடையாளம் மற்றும் மக்கள் தொகை அமைப்பை மாற்றும் பல அடுக்குகள் கொண்ட செயலாக விமர்சகர்கள் விளக்குகின்றனர். அதாவது தமிழ் வரலாற்றுப் பெயர்களைக் கொண்ட கிராமங்கள், மலைகள், குளங்கள் போன்றவற்றிற்கு பாளி அல்லது சிங்களப் பெயர்கள் அதிகாரபூர்வமாக வழங்கப்படும்.

தொல்லியல் அல்லது பௌத்த பாரம்பரிய வரைபடங்களிலும் இப்புதிய பெயர் சேர்க்கப்படும். பின்னர் அரசு ஆவணங்கள், வரைபடங்கள், சாலை பலகைகள் அதே பெயரைப் பயன்படுத்தும். காலப்போக்கில் பழைய பெயர் பயன்பாட்டிலிருந்து நீங்கிவிடும். இதனால் நில உரிமைக்கான வரலாற்றுச் சான்றுகள் பலவீனப்படுத்தப்படுகின்றன. "பழமையான பௌத்த இடம்" என்ற நிர்வாகக் கதை உருவாகி தலைமுறை நினைவகமாக மாறுகின்ற அவலநிலை தோன்றும்.

வலைச்சேனையில் தொல்லியல் திணைக்களம் நிறுவிய பலகைகள் அகற்றப்பட்ட விவகாரத்தில் பொலிசார் தலைப்பிரியாமல் வேட்டையாட்டம் — நவம்பர் 25, 2025 (படம்: Newswire.lk)

இராணுவ ஒத்துழைப்பு

தொல்லியல் திணைக்களம் ஒரு பகுதியை பாரம்பரிய மண்டலம் என அறிவிக்கும்போது, எல்லைக்கற்கள் நாட்டுதல் மற்றும் கட்டுப்பாடுகளை அமல்படுத்துதல் போன்ற நடவடிக்கைகளுக்கு இராணுவம் பாதுகாப்பினை வழங்குகின்றது. பகுதி ஆய்வு அறிவிப்பு, எல்லைக் கற்கள் நிறுவல், பொதுமக்கள் அணுகல் கட்டுப்பாடு, விவசாயம் போன்ற செயற்பாடுகள் மூலம் இவை அரங்கேறுகின்றன. இதனால் குடியிருப்போர் நிலப் பயன்பாடு குறைகிறது. மேலும் நிர்வாக கட்டுப்பாடு மத்திய அரசிற்கு மாறுகிறது. அத்துடன் பாதுகாப்பு சட்டங்கள் மூலம் எதிர்ப்பும் குறைகிறது. இதனை பாதுகாப்பு நடவடிக்கை அல்ல எனவும் நில மேலாண்மை அரசியல் கருவி எனவும் மனித உரிமை அமைப்புகள் கூறுகின்றன.

இதன் பின்னர் அடையாள அடுக்கமாக மதச்சின்னங்கள் நிறுவப்படுகின்றன. பழைய இடிபாடுகள் அல்லது தெளிவற்ற சின்னங்கள் உள்ளதாகக் கூறப்படும் இடங்களில் முதலில் தற்காலிக சன்னதிகள் அமைக்கப்பட்டு, பின்னர் நிரந்தர புத்தர் சிலைகள் அல்லது விகாரைகள் உருவாக்கப்படுகின்றன. தொடர்ந்து நடைபெறும் மத நிகழ்வுகள் அந்த இடத்தை ஒரு புனித தளமாக மாற்றி விடுகின்றன. இதனால் வேறு மதத்தவர்களின் வழிபாடு அல்லது பாரம்பரிய பயன்பாடு நடைமுறையில் சிரமப்படுத்தப்படுகிறது; சட்ட ரீதியாக அந்த அமைப்புகளை மாற்றுவது மிகவும் கடினமாகும்.

வவுனியாவில் நிலப்பறிப்புக்கு எதிரான மக்கள் போராட்டம் — பெப்ரவரி 2, 2026 (படம்: Newswire.lk)

இறுதிக் கட்டமாக மக்கள்தொகை மாற்றம் தொடர்பான குற்றச்சாட்டுகள் எழுகின்றன. தொல்லியல் வலயமாக அறிவிக்கப்பட்ட பகுதிகளைச் சுற்றி புதிய குடியேற்றங்கள் உருவாகும்போது, அந்தப் பகுதியின் சமூக அமைப்பு மாறுகிறது. காலப்போக்கில் வாக்காளர் அமைப்பும் உள்ளூர் நிர்வாக அரசியலும் மாற்றமடைகின்றன. இதனால் ஒரு நிலப்பரப்பின் வரலாறு, நிர்வாகம் மற்றும் மக்கள்தொகை — மூன்றும் ஒன்றோடொன்று இணைந்து மறுவரையறை செய்யப்படுகின்றன என்ற விமர்சன பார்வை உருவாகிறது.

2026இல் உருவாகியுள்ள புதிய அரசியல் சவால்கள்

2024 ஆட்சி மாற்றத்திற்குப் பிறகு, அநுர குமார திசாநாயக்க தலைமையிலான அரசு ஊழலற்ற மற்றும் பொறுப்புடைய நிர்வாகத்தை உருவாக்குவதாக வலியுறுத்தி வருகிறது. நிர்வாக சீர்திருத்தம், வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் சட்டத்தின் ஆட்சி ஆகியவை முன்னுரிமைகளாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால், தொல்லியல் திணைக்களம் போன்ற நீண்டகால நிர்வாக அமைப்புகளில் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ள சிந்தனைப் போக்குகளை மாற்றுவது நடைமுறையில் சிக்கலான செயலாகவே உள்ளது. குறிப்பாக "சிங்கள-பௌத்த பாரம்பரிய முன்னுரிமை" குறித்த விமர்சனங்கள் நீடித்து வரும் நிலையில் அமைப்பின் பண்பாட்டு நோக்கு நிலையை மாற்றுவது அரசுக்கு அரசியல் ரீதியாகவும் நிர்வாக ரீதியாகவும் கடினமான சவாலாக உள்ளது.

நாடு பொருளாதார நெருக்கடியிலிருந்து மீள முயற்சிக்கும் சூழலில், அரசு செலவின முன்னுரிமைகள் கடுமையாக ஆய்வு செய்யப்படுகின்றன. இந்நிலையில், புதிய விகாரை கட்டுமானங்கள், பாதுகாப்பு வலய விரிவாக்கங்கள் மற்றும் அகழ்வாராய்ச்சி திட்டங்களுக்கு வழங்கப்படும் நிதி குறித்து எதிர்க்கட்சிகள் மற்றும் சிவில் சமூக அமைப்புகள் கேள்வி எழுப்புகின்றன. 2026 வரவு-செலவுத் திட்ட விவாதங்களில் அத்தியாவசிய சேவைகளாக கல்வி, சுகாதாரம், வாழ்வாதாரம் முன்னுரிமை பெற வேண்டுமா, அல்லது அடையாள அரசியல் சார்ந்த திட்டங்களா என்ற கேள்வி தீவிரமாக முன்வைக்கப்பட்டது.

மொத்தத்தில் 2026இல் தொல்லியல் அரசியல் என்பது வெறும் கலாசார விவகாரம் அல்ல. அது நிர்வாக சீர்திருத்தம், தேசிய அடையாளம், பாதுகாப்பு அரசியல் மற்றும் பொருளாதார முன்னுரிமைகள் ஆகிய அனைத்தும் சந்திக்கும் குறுக்கு சாலையாக மாறியுள்ளது.

சர்வதேசப் பார்வையும் ஐ.நா தீர்மானங்களும்

2026 மார்ச் மாதத்தில் நடைபெறவுள்ள ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவை கூட்டம் இலங்கையின் மனித உரிமை நிலைமைகளை மீண்டும் சர்வதேச கவனத்திற்கு கொண்டு வருகிறது. குறிப்பாக வடகிழக்கு பகுதிகளில் நிலம், நினைவகம், மத சின்னங்கள் மற்றும் நிர்வாக கட்டுப்பாடு தொடர்பான கொள்கைகள் "கட்டமைப்புச் சார் இன அழிப்பு" என்ற சட்ட-அரசியல் விவாதத்தின் ஒரு பகுதியாக மதிப்பாய்வு செய்யப்படவுள்ளதாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது. இவ்விவாதத்தில், தொல்லியல் நிர்வாகம் வெறும் கலாசார பாதுகாப்பு அமைப்பாக இல்லாமல் — நில உரிமை, மக்கள் இடம்பெயர்வு மற்றும் மதச் செயல்பாடுகளுடன் இணைந்த ஆட்சி முறையாக செயல்படுகிறதா என்பதே முக்கிய ஆய்வுக் கேள்வியாக இருக்கும்.

ITAK ஐ.நா. மனித உரிமை கவுன்சிலில் அரசாங்கத்தின் நிலைப்பாட்டை கண்டித்தது — செப்டம்பர் 9, 2025 (படம்: Newswire.lk)

சர்வதேச மனித உரிமை சட்டத்தில், இன அழிப்பு என்பது உடல் வன்முறையால் மட்டும் நிரூபிக்கப்படாத — ஒரு சமூகத்தின் வரலாற்று அடையாளம், மத நடைமுறை, வாழ்விடத் தொடர்ச்சி ஆகியவை முறையாகக் குறைக்கப்படுகிறதா என்பதும் பார்க்கப்படுகிறது. அதனால் வழிபாட்டு அணுகல் கட்டுப்பாடுகள், பாரம்பரிய நில பயன்பாட்டில் தடை, ஒரே மத அடையாளச் சின்னங்களின் நிறுவல், நிர்வாக வரைபட மாற்றங்கள் போன்ற நடவடிக்கைகள் சேர்ந்து ஒரு கட்டமைப்பு மாதிரியை உருவாக்குகின்றனவா என்பதே ஆய்வின் மையமாகிறது. இதனால், தொல்லியல் நடவடிக்கைகள் ஒரு கலாசார நிர்வாகக் கேள்வியைத் தாண்டி மனித உரிமை பிரச்சினையாக மாறியுள்ளது.

அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகள் இலங்கையிடம் முன்வைக்கும் முக்கிய கோரிக்கையாக பாரம்பரிய நிர்வாகம் பன்முகத்தன்மை அடிப்படையில் செயல்பட வேண்டும் என்பதாகும். அதாவது அகழ்வாராய்ச்சி குழுக்களில் பல இனப் பிரதிநிதித்துவம், மதச்சார்பற்ற பாதுகாப்பு நடைமுறைகள், வழிபாட்டு உரிமை பாதுகாப்பு, உள்ளூர் சமூக ஆலோசனை இல்லாமல் பாரம்பரிய அறிவிப்புகள் செய்யாமை ஆகியவை இந்த கோரிக்கைகளில் அடங்கும். இந்த கோரிக்கைகள் மனித உரிமை மட்டுமல்ல அரசியல் மற்றும் பொருளாதார பரிமாணமும் கொண்டவையாகும். வர்த்தக சலுகைகள், அபிவிருத்தி உதவிகள் மற்றும் இராஜதந்திர உறவுகள் ஆகியவை மனித உரிமை மதிப்பீடுகளுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளதால், இலங்கைக்கு இது வெளிநாட்டு கொள்கை சவாலாக மாறுகிறது.

பரிந்துரைகள்

2026ல் அரசியல் சவால்களை முறியடித்து, உண்மையான நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்த வேண்டுமானால் பின்வரும் மாற்றங்கள் அவசியம்.

பன்முகப்படுத்தப்பட்ட திணைக்களம்: தொல்லியல் திணைக்களத்தில் தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் அறிஞர்களுக்கு உயர்மட்டப் பதவிகள் வழங்கப்பட வேண்டும்.

மாகாண அதிகாரப்பகிர்வு: 13வது திருத்தச் சட்டத்தின்படி, மாகாணங்களுக்குள் உட்பட்ட தொல்லியல் இடங்களின் நிர்வாகத்தை மாகாண சபைகளே கவனிக்க வேண்டும்.

சுயாதீன விசாரணை: கடந்த ஆண்டுகளில் தொல்லியல் என்ற பெயரில் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட நிலங்கள் குறித்து ஒரு சர்வதேச கண்காணிப்புடன் கூடிய சுயாதீனக் குழு விசாரணை நடத்த வேண்டும்.

சட்டபூர்வ எல்லை நிர்ணயம்: காணி அபகரிப்புக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் தெளிவற்ற சட்டங்களை நீக்கி, அறிவியல் ரீதியான அகழ்வாராய்ச்சிகளை மட்டுமே அனுமதிக்க வேண்டும்.

தமிழ் போர்ப்பாதிப்பாளர்களுக்கான நினைவு நிகழ்வு — வெல்லவத்தை, மே 18, 2025 (படம்: Newswire.lk)

வரலாறு என்பது ஒரு நாட்டின் பெருமையாகும். அது ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தின் மேலாதிக்கத்திற்காக மாற்றியமைக்கப்படும்போது அது எதிர்காலத் தலைமுறையினரிடையே மீண்டும் ஒரு மோதலை உருவாக்கும் வித்தாக மாறிவிடும். 2026ஆம் ஆண்டு என்பது இலங்கைக்கு ஒரு திருப்புமுனையாகும்.

அரசாங்கம் 'அனைவருக்கும் இலங்கை' (Sri Lanka for all) என்ற கோஷத்தை உண்மையாகச் செயல்படுத்த வேண்டுமானால், முதலில் தொல்லியல் திணைக்களத்தின் கைகளில் இருக்கும் அரசியல் ஆயுதத்தைப் பிடுங்கி எறிந்துவிட்டு, அதை ஒரு அறிவியல் நிறுவனமாக மாற்றவேண்டும். இல்லையெனில், மண்ணைத் தோண்டத் தோண்டப் புதைக்கப்பட்ட உண்மைகள் வெளிவருவதற்குப் பதில், புதிய இன வன்முறைகளே வெடிக்கும் என்பதில் மாற்றுக்கருத்தே கிடையாது.

© எழுகை கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் -
Elugai Collective Newsroom Publication